Hedennacht werden de bewoners van de Berckheidelaan rond 01.00 uur opgeschrikt door een harde knal. De politie was snel ter plaatste en constateerde dat op nog niet geheel verklaarbare wijze een fiets door een etalageraam van Dierenkliniek ’t Ossehoofd was gevlogen. De klap was zo hevig dat ook het raam erboven dat net voorzien was van zonwerend folie, eveneens gesneuveld was. Dierenartsen D.L. van Os en M. Nijssen werden onafhankelijk van elkaar opgetrommeld en hebben met plaatmateriaal en andere zaken die voor dit soort calamiteiten standaard voorhanden zijn, het raam weer zo goed mogelijk gedicht.

Voor de dienstdoende dierenarts Nijssen was dit nu de derde keer in één jaar dat hij geconfronteerd werd met vernielingen. Reden voor hem om voor te stellen dit onderwerp als voldoende beheerst op zijn zogenaamde vaardigheidslijst dienstdoende dierenartsen af te tekenen. Dierenarts van Os beweerde dat hij in aantal de tel kwijt was maar dat hij nog wel wist dat hij al zo’n tien jaar geleden een middernachtelijk glaasje whisky had gedronken met de plaatselijke glaszetter op de tiende ruitbreuk. We zullen dergelijke grootspraak maar wijden aan zijn leeftijd en het nachtelijk uur waarin deze boude bewering werd gedaan.

Vermoed wordt dat de ligging van ’t Ossehoofd en omliggende gebouwen zodanig is, dat er tussen de gebouwen een windhoos kan ontstaan die los liggende voorwerpen weg kan slingeren. Al eerder zijn bakstenen, stoeptegels en ander voorwerpen door deze ruit heen gevlogen. Ook is tot twee keer toe op deze plek de hoek van de vensterbank afgebroken.

Een en ander kan immers geen toeval zijn.

De fiets is voor nader onderzoek meegenomen naar het politiebureau.

Met vriendelijke groet,

Uw verslaggever

Nieuwe ontwikkelingen rond pijnstilling bij katten met artrose

Velen weten helaas maar al te goed hoeveel totaal verschillende soorten pijnstillers er inmiddels door de humane geneesmiddelenindustrie zijn ontwikkeld. Allen met hun eigen voordelen maar helaas ook met hun eigen bijwerkingen. Een aantal van die middelen is ook voor gebruik bij de kat geregistreerd. De meeste meeste middelen zijn dat niet omdat ze bij de kat te ernstige bijwerkingen veroorzaken.

Recent is het product Metacam ter beschikking gekomen voor langdurige pijnstilling bij katten met artrose. Dit middel bestond al voor hond en paard en is nu verder ontwikkeld voor de kat. Doorgaans kan het zonder problemen gebruikt worden. Inmiddels hebben wij hiermee enkele opvallend gunstige resultaten gezien bij katten.

Indien uw kat veel last en pijn heeft van een gewrichtsaandoening zou het dier voor een dergelijke behandeling in aanmerking kunnen komen. Natuurlijk staat niet op voorhand vast dat dit product ook voor uw dier een succesvolle therapie is om zijn klachten te verlichten. Misschien is uw kat hiermee gebaat. Wint u meer informatie bij ons in...

Nieuw dieetvoer voor katten met artrose

Artrose is een chronische en vaak progressieve aandoening van een of meer van de bewegende gewrichten, die wordt gekenmerkt door degeneratie (verval) van gewrichtskraakbeen, kleine woekeringen van nieuw bot en een ontstekingsreactie. De aandoening gaat gepaard met pijn en toenemende invaliditeit.

De behandeling bestaat doorgaans uit toediening van pijnstillende en tevens ontstekingsremmende middelen (de zogenaamde NSAID's oftewel Non Steroidal Anti Inflammatory Drugs). In ernstige gevallen worden ook wel injecties in het gewricht toegediend met corticosteroïden.

Een geheel nieuwe benadering is een dieetvoer van omega-3 vetzuren. Dit soort stoffen helpt bij het onder controle brengen van de ontsteking en daardoor dus ook van de pijn. Daarnaast verminderen ze de activiteit van de enzymen die het kraakbeen afbreken. Kraakbeen beschermt het bot en gedraagt zich als een soort 'schokbreker' in het gewricht. Bij artritis wordt dit kraakbeen constant vernield door destructieve enzymen, een proces dat zelfs nog doorgaat tijdens de toediening van ontstekingsremmende en pijnverlagende middelen.

Hills Prescription Diet Feline j/d bevat:

Hoge gehaltes aan omega-3 vetzuren (uit diepzeevisolie) die de kraakbeenvernietigende enzymen afremmen en de ontstekingen rond en in het gewricht tegengaan en zo dus ook de pijn verminderen.
Natuurlijke glucosamine en chondroitinesulfaat bouwstenen voor herstel van het kraakbeen.
Een anti-oxidantformule met vitamine E en C, selenium en bèta-caroteen die gewrichtsweefsels beschermen tegen de door de ontsteking veroorzaakte vrije radicalen.
Een gecontroleerde calorie-inhoud, om gewichtstoename te voorkomen en extra belasting van de gewrichten te vermijden.

Door dit dieet zal vaak de behoefte aan medicatie afnemen. Het is handig als minder vaak middelen moeten worden toegediend en het kan uiteindelijk zelfs kosten besparen. Daarnaast is minder medicijnengebruik voor het dier uiteindelijk veiliger. Maar het belangrijkste is dat de pijn bij het dier afneemt en de mobiliteit verbetert.

Als u bij kat één van deze tekenen opmerkt:

stijfheid en moeite bij het opstaan
moeite met het zichzelf wassen
minder willen spelen
moeite bij springen
mank lopen of rare gang.

Neem dan contact met ons op om te kijken of dit dieet geschikt is om de levenskwaliteit van uw kat te verbeteren.

't Ossehoofd op de kleindiertentoonstelling

Assistentes Nicole en Mariska waren zaterdag 24 januari te gast bij de kleindiertentoonstelling van het Clusius College te Alkmaar.

Gratis gebitscontrole op dinsdag en donderdag

Dierenkliniek 't Ossehoofd onderstreept het belang van regelmatige gebitscontrole van uw huisdier.

Iedere dinsdag en donderdag
12.00 -15.00 uur
Gratis gebitscontrole van uw huisdier.

U kunt hiervoor een afspraak maken bij paraveterinair assistenten Mélanie Bouwens of Nicole van Langen. Zij geven u advies hoe u het beste het gebit van uw huisdier kan behandelen en onderhouden.

Veel gebitsproblemen bij honden
80% van de honden ouder dan 3 jaar heeft gebitsproblemen. Hondeneigenaren zijn zich bewust van het feit dat gebitsproblemen veel voorkomen, maar nemen nog te weinig actie om deze te verhelpen en te voorkomen.

Om de bewustwording van de hondeneigenaar voor een goede gebits-verzorging te vergroten en de rol van de dierenarts hierin te onderstrepen, hebben wij iedere dinsdag en donderdag van gebitscontrole van uw huisdier. Deze controle is bovendien gratis. Een moment bij uitstek voor een controle bij uw dierenkliniek en extra aandacht voor preventie.

Gebitsverzorging bij hond of kat
Alhoewel wij het bij onszelf heel normaal vinden om dagelijks aan gebitsreiniging te doen, denken we daar bij onze huisdieren minder snel aan. Moeten honden en katten dan ook dagelijks hun tanden poetsen? Eigenlijk wel!
Door de voeding die wij onze dieren geven wordt het gebit nog nauwelijks gebruikt. Blikvoer, in de volksmond wel 'vlees' genoemd, is papperig en heeft qua samenstelling weinig met echt vlees te maken.

Honden slikken droogvoer of brokjes meestal in zijn geheel door. En het voer dat wel 'gekauwd' wordt, wordt eigenlijk meer geplet. Van enige gebitsreinigende werking of tandvleesmasserende werking is bij deze voeding dus geen sprake.

Bij katten staat vaak de hele dag een bakje droogvoer klaar. Doordat ze verdeeld over de hele dag eten, krijgt de mondholte niet meer de tijd te herstellen na de maaltijd. Dit werkt plaquevorming nog verder in de hand.

Het eten van blikvoer of brokjes voor het gebit is dan ook niet te vergelijken met het werk waar het 'scheurgebit' van kat en hond eigenlijk voor gebouwd is: stukken vlees van een bot af trekken.

Gevolgen van een slecht gebit:

Met pijn of ongemak gepaard gaande ontsteking van het tandvlees.
Verlies van tanden en of kiezen.
Een slechte adem.
Problemen met eten.

Een vies gebit betekent bovendien een enorme belasting met bacteriën.voor het lichaam. Infecties van maag, darmen of nog erger, hartkleppen, lever en nieren, kunnen hiervan het gevolg zijn.

Over het algemeen komt een slecht gebit eerder voor bij kleinere rassen dan bij de grote. Dit komt omdat de tanden en kiezen bij kleine rassen veel dichter tegen elkaar staan dan bij de grotere rassen en kleine rassen minder krachtig kauwen.

Bij rassen met een korte snuit zoals bijvoorbeeld de Engelse bulldog, Cavelier King Charles spaniël of de Franse bulldog, staan de tanden en kiezen niet alleen erg dicht tegen elkaar aan, maar staan ze ook vaak gekanteld of naast elkaar. Hierdoor kunnen voedselresten zich makkelijker tussen de kiezen ophopen en kan zich tandplaque vormen, met alle kwalijke gevolgen van dien.

Tandplaque voorkomen
Het beste is natuurlijk dagelijks tandenpoetsen, maar dit is niet voor iedereen weggelegd. Bovendien vergt het veel discipline voor zowel het dier als de eigenaar.

Tegenwoordig zijn er brokken op de markt die zo groot zijn dat het dier ze wel eerst stuk móet bijten voor hij ze kan doorslikken. Bovendien is de structuur van deze brokken dusdanig dat ze echt doorgebeten moeten worden en niet kunnen worden 'geplet'. Dit is een goed en compleet voer dat geen aanvulling behoeft.

Kauwbrokken niet geschikt voor alle honden
Deze 'kauw'brokken zijn echter niet geschikt voor dieren die op een speciaal dieet staan. Denk hierbij aan bijvoorbeeld nierpatiënten, suikerpatiënten, dieren met een dieet tegen blaasproblemen enzovoort. Dit geldt ook voor de speciale gebitsreinigende kauwstaven. Overigens hebben deze een beter effect op het gebit bij kleinere honden dan bij de grote rassen. Door het eten van kauwstaven kunnen ook maagdarmproblemen ontstaan.

Ook het kauwen op flostouwen en botten kan een goede stimulans zijn. Wel kan dit slijtage veroorzaken aan tanden, kiezen of tandvlees, wat uiteraard ook weer problemen kan opleveren. Als de hond met tennisballen (deze worden met steenwol versterkt) of stenen speelt, kan dit extra slijtage aan het gebit in de hand werken!

Goede gebitsverzorging is dus niet altijd eenvoudig en aan het geven van allerlei hulpmiddelen om het gebit schoon te kauwen zitten dus de nodige haken en ogen. Er is dus geen standaardoplossing!

Het belangrijkste is dat u als eigenaar het gebit van uw huisdier regelmatig controleert. Zo kunt u ingrijpen voor er serieuze problemen ontstaan.

Hoe controleert u het gebit van uw huisdier
Om de tanden en kiezen goed te kunnen bekijken, kunt u het beste achter het dier gaan zitten. Bij grote rassen neemt u het dier tussen uw benen als u op een stoel of op de grond zit en bij de kleinere rassen en katten neemt u het dier op schoot, zo dat hij met zijn rug naar u toe zit.

Pak nu rustig de kop bij de onderkaak en trek hem voorzichtig naar achteren. Als de neus in de lucht wijst, trekt u de bovenlip omhoog en de mondhoek wat naar achteren. Op die manier kunt u de tanden en kiezen goed inspecteren. Doe dit zowel aan de linker als aan de rechterkant van de kaak.

Waar u op moet letten:
Conditie van het tandvlees
Normaal is tandvlees roze. Als het dier er pigmentvlekken op heeft, is het zwart. Het tandvlees moet niet gezwollen, rood of bloederig zijn.

Conditie van tanden en kiezen
Gezonde tanden en kiezen zijn wit, zitten niet los, er zijn geen wortels zichtbaar, ze zijn niet afgebroken en hebben geen dikke laag tandsteen of een laagje tandplaque.

Mocht u een of meer van bovengenoemde gebreken in de mond van uw dier ontdekken, raadpleeg dan de dierenarts.

Kauwen op een tennisbal kan ernstige gebitsslijtage geven bij de hond

Het apporteren en spelen met tennisballen is vrij populair bij hondenbezitters. Minder bekend is dat het oppervlak van de tennisbal wordt versterkt met steenwol. Dit kan bij honden die langdurig op zo'n dan meestal toch al kapotte tennisbal kauwen, een verwoestende slijtage van het gebit veroorzaken.

Bijgaand foto's van een hond waarbij op een leeftijd van 3 jaar door slijtage (abrasie) alle kronen van de kiezen en de hoektanden al volledig zijn weggesleten.

De openliggende wortelkanalen kunnen vervolgens makkelijk aanleiding geven tot een wortelpuntontsteking die weer een kaakontsteking tot gevolg kan hebben.

Een kostbare zaak want aangetaste elementen moeten verwijderd worden of er moet gekozen worden voor een apex resectie (verwijderen van de wortelpunt).

Preventieve wortelkanaalbehandeling uitvoeren is uiteraard een betere optie maar dit gebeurt zelden.

De foto's zijn een voorbeeld van de kaakinfectie door een wortelpuntontsteking van de ver doorlopende hoektanden van de hond.

Foto's boven en onder:
Bobbel / abces wortelontsteking hoektand

Pijl .....Versleten tand...............

Nieuw experiment:

Eigenaar kan opgenomen dier thuis zien via camerabewaking

Al geruime tijd worden de dieren die zijn opgenomen in onze kliniek bewaakt met camera's. Dit biedt onze medewerkers de gelegenheid ze ook op afstand in de gaten te houden. Daaruit is een experiment voortgekomen dat op dit moment loopt in onze kliniek. Het is gebaseerd op nieuwe beschikbaar gekomen technieken.

Gezien de gunstige ervaringen met dit experiment zijn inmiddels enkele camera's geïnstalleerd, waarmee via een online verbinding een opgenomen dier thuis op de pc kan worden gezien. Het gaat hierbij om katten en kleinere honden die langer dan één dag zijn opgenomen. Zie verder:

Camerabewaking (Instructies)

Camerabewaking: reacties / ervaringen

Camerabewaking: reacties en ervaringen

Aan alle medewerkers,

Onze pup Fred was behoorlijk ziek zoals jullie weten, en moest bij jullie worden opgenomen. Wij vonden dat natuurlijk erg zielig voor hem. Het is ook niet niks als je je pup moet achterlaten en hij in een kooi aan het infuus moet. Als baasjes ben je dan ook erg ongerust en hoop je er maar het beste van. Toen hoorde wij dat er een camera boven zijn kooi hing en wij vanaf thuis op onze laptop konden bekijken hoe het met hem ging. Daar hadden we nog nooit van gehoord. Thuis gekomen hebben wij dan ook meteen de laptop aangezet en via een simpele klik op de knop konden wij direct zien hoe het met ons puppy ging. Wat een geweldig systeem!!! Het neemt behoorlijk wat ongerustheid weg. Je ziet hoe enorm goed er voor je pup gezorgd word, onze dank nog daarvoor. Daardoor heb je ook minder de behoefte om te gaan bellen, omdat je kunt zien dat al het mogelijke voor hem gedaan wordt.

Met andere woorden....hij was bij jullie in goede handen. En wat natuurlijk nog mooier was, was dat Fred opknapte en na 5 dagen naar huis mocht. Nu gaat het goed met hem. Wij vonden het echt heel geweldig om via de camera te kunnen zien hoe het met Fred ging. Wij hebben onder ander. door dit systeem veel vertrouwen gekregen in jullie dierenkliniek en weten hierdoor dat als er wat met onze hondjes aan de hand is, er voor hun maar één goed adres is.....

Leonie Appers

Hallo allemaal,

Wij, Leonie en Dick, willen jullie op deze manier laten weten dat wij zeer tevreden zijn met de zorg die jullie bieden aan onze hondjes en poezen. Wij komen al jaren met onze beestjes bij 't Ossehoofd en zullen dit zeker blijven doen. Helaas zijn er ook beestjes die onder de zorg van jullie zijn overleden of waar euthanasie op verricht is. Dit heeft ons zeker niet van gedachten doen veranderen, omdat we weten dat de zorg die jullie bieden voor onze beestjes écht optimaal is

De wijze waarop jullie met ons en onze beestjes omgaan, zeer begrip- en respectvol, waarderen wij zeer. Twee kleine voorbeelden:

Ons hondje Brammetje moest geopereerd worden. Helaas heeft dat complicaties opgeleverd waaraan hij is overleden. De zorg, het kaartje en belangstelling van jullie allen heeft ons toen erg goed gedaan.

Onze poes Gompie werd pas geleden nog geopereerd aan een groot gezwel op zijn rug, ook dit keer weer blijk van jullie aandacht en medeleven. Met Gompie gaat het gelukkig erg goed.

Ook het feit dat we via de webcam naar Gompie konden kijken, vonden wij een SUPERSERVICE!
We weten maar al te goed dat mensen de neiging hebben om te klagen als iets fout gaat en niks te laten horen als men wel tevreden is. Daar willen wij wel anders in zijn.

Wij hebben erg veel waardering voor jullie allemaal en wij willen jullie bedanken voor de inzet, respect, medeleven en vooral het uitstekende werk wat jullie doen!

Bedankt,
Leonie en Dick Cools, maar natuurlijk ook Bartje, Babs, Boris, Jip, Gompie en onze nieuwe aanwinst King.

In de kliniek gevonden voorwerpen.

Momenteel geen gevonden voorwerpen.

Met hond, kat of fret op vakantie naar Frankrijk

Als u van plan bent om op vakantie naar Frankrijk te gaan met hond, kat of fret, dan is het raadzaam om enkele voorzorgsmaatregelen te treffen om zo de gezondheid van uw eigen huisdier en die van anderen te waarborgen.

De Europese lidstaten hebben maatregelen genomen om de gezondheid van mens en dier te waarborgen. In dit kader past Frankrijk sinds 1 oktober 2004 de bepaling 998/2003 toe voor huisdieren die voor niet-commerciële doeleinden naar andere landen gaan. Hiermee wordt derhalve de richtlijn 92/65/CE gewijzigd. (www.europa.eu.int)

Identificatie
Hond, kat of fret die meegaan naar Frankrijk moeten getatoeëerd of gechipt zijn.
Europees dierenpaspoort en inenting tegen rabiës
Het nieuwe Europese dierenpaspoort is sinds 1 oktober 2004 verplicht. Met dit paspoort kunnen eigenaren hun huisdier meenemen op reis in de landen binnen de Europese Unie. Iedere persoon die van het ene land naar het andere reist met zijn hond, kat of fret moet het paspoort, dat in de plaats komt van de voormalige documenten, kunnen tonen.

Om naar Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Malta te reizen, is de wetgeving nog strenger. Extra maatregelen zijn verplicht zoals een behandeling tegen parasieten en een bloedonderzoek op antistoffen.

Het Europese dierenpaspoort vermeldt de identificatie van het dier (tatoeage of chip), een beschrijving van het dier, de naam en het adres van de eigenaar en de datum van inenting tegen rabiës. Het paspoort is bij de dierenarts verkrijgbaar.

Als het dier nog nooit is ingeënt, moet men één maand wachten voordat de inenting geldig is en het dier kan worden meegenomen naar Frankrijk. Indien de inenting tegen rabiës niet meer geldig is (dus ouder dan 1 jaar) dan moet het dier opnieuw ingeënt worden. In dat geval moet men ook één maand wachten voordat de inenting weer geldig is.
Bijzondere maatregelen

- Beperking van het aantal dieren
Maximaal vijf huisdieren (carnivoren) kunnen worden geïmporteerd in de bovengenoemde omstandigheden. Boven de vijf wordt er in aanvulling op deze voorwaarden voor elk dier een certificaat van goede gezondheid geëist en is er een invoervergunning nodig.

- Dieren jonger dan drie maanden
Om een dier mee te nemen dat jonger is dan drie maanden heeft men een derogatie nodig. Deze kunt u bij de DGAL (adresgegevens onderaan dit artikel) aanvragen onder vermelding van de datum, het aantal dagen dat u in Frankrijk wilt verblijven, de leeftijd van het dier en zijn identificatienummer.

- Aanvals- en verdedigingshonden
Er gelden bijzondere maatregelen voor zogenaamde 'aanval- en verdedigingshonden' waarvan bekend is dat ze gevaarlijk kunnen zijn.

Aanvalshonden
Honden zonder officiële stamboekpapieren en honden die qua uiterlijk lijken op de volgende rassen behoren tot de categorie aanvalshonden:

Staffordshire Terrier, American Staffordshire Terrier (pitbulls), Mastiff (“boer-bull”) en Tosa. Het is verboden deze honden mee te nemen voor een verblijf in Frankrijk of ze mee te nemen op een doorreis door Frankrijk.

Verdedigingshonden
Honden van het zuivere ras Staffordshire Terrier, American Staffordshire Terrier, Rottweiler, Tosa en honden die lijken op het rottweilerras behoren tot de categorie verdedigings- en waakhonden.

Verblijf in Frankrijk wordt toegestaan, maar de volgende voorwaarden dienen in acht genomen te worden:

- In openbare gelegenheden is het dragen van een muilkorf verplicht en moeten de dieren aangelijnd zijn. De houder/eigenaar moet minstens 18 jaar zijn, niet veroordeeld zijn voor een misdaad of tot een gevangenisstraf. Het dier moet verzekerd zijn.
- Bij controle worden alleen geldende stamboekpapieren erkend als bewijs van raszuiverheid van de hond.
- In geval van definitieve of langdurige vestiging in Frankrijk, dient de eigenaar aangifte te doen bij het gemeentehuis ter plekke.
- Belangrijk: de hierboven genoemde regels gelden tevens voor personen die met hun dieren in Frankrijk op doorreis zijn.

Documenten niet in orde
Bij constatering van het niet naleven van de hierboven genoemde regels kan uw dier in beslag genomen worden, of worden gerepatrieerd.
Contact
Contactpersoon bij de DGAL :
Bureau protection animale Tel : 0033 1 49 55 84 76
Fax : 0033 1 49 55 81 97
Contactpersoon bij de Franse Ambassade (Mission Economique) in Nederland: Mlle Claire Biener
Tél : 070 356 66 19 Fax : 070 365 60 74
E-mail : claire.biener@missioneco.org

Rabiësvaccin met langere beschermingsduur

Sinds kort is een vaccin tegen rabiës op de markt gekomen met een beschermingsduur van 3 jaar.
De Europese regelgeving is aangepast zodat deze beschermingsduur van 3 jaar ook geldt voor het reizen in Europa.

Inmiddels beschikt onze kliniek over dit vaccin. Honden die met dit vaccin zijn gevaccineerd kunnen dus vanaf één maand tot 3 jaar na die vaccinatie op vakantie worden meegenomen naar een groot aantal Europese landen.

Nieuwe ontwikkelingen rond pijnstilling bij honden.

Velen weten helaas maar al te goed hoeveel totaal verschillende soorten pijnstillers er inmiddels door de humane geneesmiddelenindustrie zijn ontwikkeld, allen met hun eigen voordelen maar helaas soms ook met hun eigen bijwerkingen. Een aantal van die middelen is ook voor gebruik bij de hond geregistreerd, maar voor de meeste middelen is dit niet het geval omdat ze bij dit dier te ernstige bijwerkingen veroorzaken.

Tot voor kort gold dit ook voor een nog vrij nieuwe groep pijnstillers (de cox 2 remmers) die bij de mens vooral gebruikt voor de bestrijding van pijn veroorzaakt door gewrichtsaandoeningen zoals artrose. (Voor de meer ingewijden: de cox-2 remmers vallen weer binnen de zogenaamde NSAID's = Non Steroidal Anti Inflamatory Agents)

Recent is het medicijn Previcox ter beschikking gekomen dat speciaal is ontwikkeld voor de hond. Het kan doorgaans zonder problemen gebruikt worden gebruikt.

Inmiddels hebben wij met Previcox enkele opvallend gunstige resultaten gezien bij honden met gewrichtsaandoeningen die ondanks hun medicatie met andere middelen nog zeer stram waren en pijn leden. De prijs ten opzichte van de bestaande NSAID's ligt wat hoger. Afhankelijk van het gewicht van de hond en de verpakking is dat zo'n 20-60%.

Indien uw hond ondanks de reeds toegediende medicijnen veel last en pijn heeft van een gewrichtsaandoening, kan dit dier mogelijk voor een dergelijke behandeling in aanmerking komen. Natuurlijk staat niet op voorhand vast dat dit product ook voor uw dier een succesvolle mogelijkheid biedt om zijn klachten te verlichten. Het kan in ieder geval de moeite waard zijn om daarover meer informatie in te winnen.

Ossehoofd in de krant: 'Bek open, AUB'

Ossehoofd in de krant:
van Os: 'Couperen oren pup not done'

Nieuwe regeling agressieve honden.
Bron: één vandaag

De politie mag vanaf volgend jaar alle honden die zich in het openbaar „ongewenst agressief” gedragen in beslag nemen.
Van grote beesten tot kleine keffertjes: het maakt niet uit wat voor ras het is.
Bij de oude regeling werd een hond beoordeeld op het uiterlijk en niet op het gedrag. Zo werden met name pitbulls verboden. Maar dat is nu veranderd. Honden die agressief gedrag vertonen moeten een gedragstest ondergaan.
Maar volgens critici krijgen ze daarbij veel te snel het etiket ‘ongewenst gedrag’ opgeplakt. Met alle gevolgen van dien.

Dieren haten rode auto's

Als u binnenkort in aanmerking komt voor een nieuwe auto van de zaak hebben we nog nieuws dat u bij uw keuze kan helpen. Dat zuinige auto's een fiscaal gunstige behandeling krijgen was u waarschijnlijk wel bekend, maar wist u ook dat u met een rode auto meer kans heeft op dierschade?

Merkwaardig
Een verzekeringsmaatschappij kwam erachter dat dieren op de een of andere manier agressief reageren op rode auto's.
De afgelopen tijd kwamen er diverse merkwaardige claims binnen waar een rode auto bij betrokken was. Een groep paarden bleek een rood autootje gebeten te hebben. Een kalkoen ging door het lint na het zien van een rode auto en takelde het voertuig flink af. En als klap op de vuurpijl was er nog het paard dat besloot bovenop een rode auto te gaan zitten. De verzekeringsmaatschappij neemt de zaak serieus en gaat met een dierentolk om de tafel zitten om erachter te komen waarom de dieren zo'n bloedhekel hebben aan rode auto's

Bericht voor practici over huidige H1N1-epidemie
© 2009 KNMvD

In antwoord op de vraag hoe practici om moeten gaan met de berichtgeving over de besmetting van H1N1 bij katten en fretten, heeft het ministerie van LNV en VWS het volgende aangegeven:

Rol dieren in H1N1-epidemie
In de huidige H1N1-epidemie bij mensen spelen katten, fretten en zelfs varkens en pluimvee geen rol. Voor varkens en pluimvee wordt verwezen naar het advies van de Groep van Deskundigen pluimvee- en varkensziekten van afgelopen september.

Besmetting
De kans dat mensen H1N1 oplopen via andere mensen is het grootst, daar spelen katten geen rol in. Bij alle gevallen die nu bekend zijn bij dieren, zijn dieren geïnfecteerd via besmette mensen. Er is niets bekend van besmetting van mensen door besmette dieren. Dus de diereigenaren lopen geen extra risico's dan ze al lopen door naar hun werk of school te gaan of met de bus of trein te reizen.

Vaccinatie dierenartsen
Dierenartsen en hun medewerkers vallen niet in de risicogroepen, want die zijn bepaald door de gezondheidsraad. Op basis van het bovenstaande zal geen prioriteit voor vaccinatie van dierenartsen en medewerkers komen.

Blokkeerbaar Placebo
Artikel uit: NRC Handelsblad, 18 september 2009.
Door Martijn Katan.

Wanneer ik als kind mijn knie pijn deed gaf mijn moeder er een kusje op. Dat hielp. Dergelijke magische ingrepen helpen ook bij volwassenen. Een voorbeeld is het voedingssupplement glucosamine, dat kniepijn zou verminderen . In de Verenigde Staten is er grondig onderzoek naar gedaan. Driehonderd patiënten met kniepijn kregen een half jaar lang glucosamine, en het effect was spectaculair: 64procent van hen had beduidend minder pijn. Er was ook een controlegroep die placebotabletten kreeg, zonder glucosamine. Van hen had 60 procent beduidend minder pijn. Voor de onderzoekers was daarmee de kous af: in vergelijking met placebo doet glucosamine weinig of niets. Maar hoe kunnen placebotabletten waar niets in zit de pijn van een versleten knie verminderen? (De Italiaan Benedetti heeft zijn leven gewijd aan onderzoek van het placebo effect, en een fascinerend boek over zijn onderzoek geschreven.)

Deels is dat verklaarbaar. Mensen melden zich bij de dokter als de pijn op zijn hoogst is, en dan kan het alleen maar minder worden. Verder wennen mensen aan pijn, zodat ze het minder gaan voelen.

Maar er bestaat ook een reëel effect van placebo’s. Pijn neemt meer af als een patiënt placebopillen krijgt dan als hij niets slikt. Dat komt niet door de inhoud van die pillen, dat is zetmeel of cellulose, en als je die stiekem door het eten van de patiënt prakt gebeurt er niets.

Het placebo-effect is niet een effect van een stof maar van verwachtingen en ervaringen. Het kusje van mijn moeder hielp omdat ik er in geloofde. Bij de volwassene schept de stem van de arts, het zien van de injectiespuit en het ruiken van de ziekenhuislucht diezelfde verwachting dat de pijn verzacht gaat worden.

Hersenonderzoek laat zien dat dit meer is dan suggestie. Bij kniepijn lopen er pijnsignalen van de knieën naar de hersenen. Daardoor gaan in de pijncentra in de hersenen als het ware rode lampjes branden. Als die aangaan voel je pijn. Inspuiten van morfine verlicht de pijn doordat morfine via het bloed naar de hersenen gaat, en daar de lampjes uitzet. Een dokter die een placebo-injectie geeft met de belofte dat het helpt, beïnvloedt diezelfde pijncentra in de hersenen. Het placebo-effect loopt nu niet via het bloed, want in de spuit zit niets, maar via de ogen en de oren van de patiënt. Oog en oor zetten het beeld van de spuit en de stem van de dokter om in elektrische stroompjes die naar de pijncentra in de hersenen lopen en de activatie daarvan verminderen. Je kunt dat zien op MRI-scans van de hersenen.

De overeenkomst tussen morfine en de geruststellende doktersstem is ook aangetoond in experimenten met een geneesmiddel dat de werking van morfine in de hersenen blokkeert. Toedienen van dat middel blokkeert de pijnstillende werking van morfine, maar ook van placebo’s. Er bestaat een andere stof die de werking van morfine juist versterkt. Die stof versterkt ook de pijnstillende werking van placebo’s.

Toen er nog geen werkzame geneesmiddelen bestonden, vormden zulke placebo-effecten de kern van de geneeskunde. Dokters dienden hun patiënten gemalen uilenballen toe of deden een aderlating. Sommige van de patiënten gingen nog steeds dood, maar er waren er genoeg die zich na de behandeling beter voelden, deels doordat de ziekte vanzelf overging, en deels doordat ze geloofden in de behandeling en daardoor minder pijn hadden.

Placebo’s verzachten pijn, en dat zonder bijwerkingen. Je zou daarom verwachten dat er veel onderzoek naar wordt gedaan, maar binnen de reguliere geneeskunde gebeurt dat weinig. De voornaamste reden daarvoor is dat mamma’s kusjes niet te patenteren zijn. Medisch onderzoek wordt namelijk grotendeels gefinancierd door industrieën. Als het nieuwe geneesmiddel of de nieuwe kunstknie werkt dan wil de betreffende industrie daar het alleenverkooprecht op, anders verdienen ze niets. Maar op geruststellende woorden krijg je nooit patent. Daarom laat het reguliere medische onderzoek de placebo’s grotendeels liggen

Maar de patiënt heeft pijn, en gaat op zoek naar genezers die de placebo wel in ere houden. Dat zijn de alternatieve genezers. Vaak lijken zij overtuigder van hun genezende krachten dan de reguliere dokters. Dat versterkt de hoop van de patiënt, en daarmee het pijnstillend effect. Bovendien begrijpt de patiënt beter wat de alternatieve genezer doet. Je ziet hoe hij de pijn uit je buik trekt en van zijn handen afslaat. Dat overtuigt. Alternatieve behandelingen werken niet in placebo gecontroleerd onderzoek, zegt de reguliere dokter, en hij heeft gelijk. Maar het helpt, zegt de alternatieve dokter, en hij heeft ook gelijk – zie glucosamine en de kniepijn.

Misschien kunnen de twee iets van elkaar leren. Bij de behandeling van pijn zijn vertrouwenwekkende rituelen belangrijk. Zelfs morfine werkt een stuk beter als het door een zichtbare verpleegkundige wordt ingespoten dan wanneer het door een onzichtbare computer wordt toegediend via een infuus . Maar laten we alsjeblieft de beperkingen van de placebo niet uit het oog verliezen. Placebotherapieën genezen geen kanker, zelfs tegen de pijn bij die ziekte en het verlies aan eetlust doen ze weinig . Ook bij de meeste andere ziekten helpen ze niet.

Vanwaar mijn interesse in placebo’s? Dat is vanwege hun effect op het prikkelbaredarmsyndroom. Een op de vijf vrouwen heeft daar last van. Het veroorzaakt chronische buikpijn, diarree en constipatie. Die symptomen worden minder bij vrijwel iedere behandeling die de patiënt hoop geeft op verlichting , en placebo’s helpen er vrijwel even goed tegen als echte pijnstillers. MRI-scans van de hersenen bevestigen de krachtige werking van placebo’s bij dit syndroom.

Dat stelt mij voor een penibele keuze. Veel vrouwen met prikkelbaredarmsyndroom gebruiken yoghurtjes met probiotische bacteriën om hun buikpijn en verstopping te bestrijden. Er is nooit bewezen dat die beter werken dan gewone yoghurt, maar dankzij het placebo-effect hebben veel gebruikers er ongetwijfeld baat bij. Mag ik dat in de media onderuithalen uit naam van de wetenschap? Of bewijs ik lijders aan prikkelbaredarmsyndroom een betere dienst als ik zwijg en de werkzaamheid van yoghurtjes in het vage laat?

Ik vind dat ik beter de waarheid kan zeggen. Een wetenschapper die gaat jokken voor de goede zaak begeeft zich op een hellend vlak, zeker als er zoveel geld op het spel staat als bij de yoghurtjes. Je raakt verwikkeld in een heilloze samenzwering van insiders tegen outsiders. Bij kinderen die in Sinterklaas geloven kan dat nog net, bij volwassen patiënten niet.

Laat de yoghurtfabrikanten iets ontwikkelen wat echt werkt, dan krijgen de patiënten het placebo-effect er gratis bij. Tot die tijd kunt u zich troosten met de gedachte dat de effectiviteit van kusjes tegen pijn wetenschappelijk bewezen is.

Hond voelt ook afgunst bij ongelijke beloning
(C) 2007 NRC Handelsblad. Door Jop de Vrieze.

Rotterdam, 9 dec. Ook honden kunnen afgunstig zijn. Als ze voor een kunstje minder beloond worden dan soortgenoten, vertonen ze gedrag dat vergelijkbaar is met dat van ons wanneer we ons benadeeld voelen.

Dit schrijven Oostenrijkse breinonderzoekers deze week in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences (Early Edition).

Zij onderwierpen 29 honden aan verschillende experimenten. De dieren moesten pootjes geven en konden daarmee een hoge (worst) of lage (brood) beloning verdienen. Steeds werden twee zogenaamde partners vergeleken. Respectievelijk kregen ze een gelijke beloning, werd de een wel beloond en de ander niet en kreeg de één een hogere beloning dan de ander. De onderzoekers gaven de honden hierbij maximaal tien kansen om een pootje te geven. Een niet-sociale controle, waarbij geen partnerhond aanwezig was, en een sociale controle waarbij beide honden gelijk beloond werden, bevestigden dat benadeelde honden zich anders gedroegen; gemiddeld duurde het langer voor ze een pootje gaven, keken ze meer naar de andere hond en waren ze meer gestresst: ze krabden meer, geeuwden meer en ontweken de blik van de andere hond.

Te koop: gekloonde honden

Artikel uit: NRC Handelsblad, 5 augustus 2008

De Amerikaanse Bernann McKinney heeft vandaag vijf klonen kunnen vasthouden van haar twee jaar geleden overleden hond Booger.

De pitbulls zijn voor 50.000 dollar gekloond in Zuid-Korea en zijn volgens de 'producent', het bedrijf RNL Bio, de eerste commercieel gekloonde honden ter wereld. Volgend jaar hopen de Koreanen driehonderd honden te klonen voor rijke liefhebbers in de VS en elders.

"Booger was mijn partner en mijn vriend", zei de 58-jarige Californische McKinney op een persconferentie in Seoul. De pitbull was een straathond die McKinney in huis had genomen. Hij was haar te hulp geschoten toen zij werd aangevallen door een andere hond.

Voor het klonen wordt het genetisch materiaal van het huisdier in een eicel zonder DNA gebracht. In een reageerbuis groeit daaruit een embryo, dat in de baarmoeder van een draagmoeder getransplanteerd wordt.
De vijf puppies, die allemaal ‘Booger’ zijn gedoopt, kwamen na drie maanden ter wereld.

Honden zijn niet de eerste huisdieren die commercieel worden gekloond. Katten worden al sinds 2005 gekloond voor de handel. Het bedrijf CSG in de Amerikaanse staat Californië.
CSG (dat inmiddels niet meer bestaat) vroeg destijds 32.000 euro per stuk.

Het Amerikaanse bedrijf Bio-Arts International is ook bezig met het klonen van een hond voor een particuliere opdrachtgever. De Amerikanen maken daarbij gebruik van de technieken van de Koreaanse wetenschapper Hwang Woo-suk. Drie jaar geleden was hij de eerste die een hond kloonde, een Afghaan genaamd Snuppy. Hwang raakte uit de gratie toen bleek dat hij een andere wereldprimeur, het klonen van menselijke embryo's, vervalst had.

Honden zijn relatief moeilijk te klonen. Sinds Hwangs ontdekking zijn er ruim dertig andere gekloonde honden gemaakt, onder meer voor de Chinese Academie voor Wetenschappen. Maar nog steeds moeten er, om één gezonde kloon te fabriceren, honderden embryo's gemaakt worden. Toen Koreanen onlangs een 14-jarige poedel kloonden, produceerden ze 358 embryo's die ze bij twintig draagmoederhonden inbrachten.


                             Bernann McKinney met een
                             van de vijf klonen van haar
                             overleden hond. Foto AP

Wildgroei bij import van zwerfhonden

Artikel uit: Noord-Hollands Dagblad, 7 mei 2008

Rotterdam - Een groeiend aantal stichtingen importeert zwerfhonden uit Zuid-Europa. Jaarlijks halen zij duizenden honden naar Nederland en België. De Dierenbescherming en het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren maken zich hier ernstige zorgen over.

Betrokkenheid bij het lot van zwerfhonden is in de mode, vooral sinds een aantal bekende Nederlanders aandacht vraagt voor de omstandigheden waarin ze leven. Belinda Meuldijk is een van hen. Op internet zijn verschillende sites te vinden waarop mensen worden aangemoedigd een straathond - meestal uit Spanje - in huis te nemen. De Dierenbescherming raadt dit juist af.

Verschillende dierenorganisaties beginnen binnenkort een campagne om vakantiegangers te waarschuwen geen zwerfdieren mee te nemen. De organisaties vrezen dat met de geïmporteerde straathonden infectieziekten meekomen die soms ook voor mensen gevaarlijk zijn. In Nederland zijn 1,8 miljoen honden, waarvan zo'n 25.000 in asiels, die propvol zitten. Het is niet bekend hoeveel honden er maandelijks via de luchtbrug uit het buitenland bij komen. Ook het aantal clubs dat zwerfhonden importeert is onbekend. Schattingen lopen uiteen van veertig tot ruim honderd.

"Toen ik in 1998 Greyhounds In Nood Nederland oprichtte, waren wij de tweede stichting die zich met buitenlandse honden bezig hield. Inmiddels tel ik er zeker tachtig à negentig", vertelt Resy Haanen van GINN. De wildgroei baart haar zorgen, omdat veel stichtingen geen goede voorlichting geven over de honden die ze naar Nederland halen.

De bekende stichting Dutch Puppy van BN'er Bridget Maasland haalt geen dieren naar Nederland. Zo moet het, volgens de Dierenbescherming. Dierenarts en bestuurslid van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde Leen den Otter is die mening ook toegedaan. „Je moet het probleem daar oplossen. Mensen moeten zich afvragen waar ze mee bezig zijn. Dat geld voor vliegreizen en spuiten kun je ook uitgeven aan opvang of castratie ter plaatse."

Groeiende import buitenlandse zwerfhonden baart dierenartsen zorgen

Artikel uit: Noord-Hollands Dagblad, 7 mei 2008

Zielig hondje bron van ziekte

DOOR MARLOES DE KONING
Tientallen Nederlandse stichtingen importeren op grote schaal buitenlandse zwerfhonden. Niet doen, waarschuwen dierenartsen. Met de dieren komen ziekten mee. Of ze bijten de kat dood.

Als Janny Kroon de zijdeur van haar huis opent, staat ze binnen een paar seconden tot aan haar dijen in een zee van hondenruggen. De koning van het stel is herder Aski. Hij zat in Kroatië al zeven jaar in een modderig asiel zonder stromend water. Eigenlijk wilden de vrijwilligers hem daar niet kwijt, maar Kroon haalde hen over Aski een oude dag in Nederland te gunnen.

Sinds elf jaar trekt Kroon zich het lot van zwerfhonden aan. Beesten waarvoor geen zorg is in Spanje, Griekenland, Turkije of voormalig Joegoslavië, krijgen via haar stichting Poor Animal in Nederland een tweede kans. Op het erf van haar woonboerderij in Prinsenbeek bij Breda lopen bijna tweehonderd honden vrij rond. Bezoekers wordt aangeraden oude kleding aan te doen. Een vrijwilliger helpt drollen rapen. Een kennis neemt maandelijks met de auto honden voor haar mee uit Kroatië. Ook een Spaans contact selecteert zielige gevallen en zet ze op transport. Jaarlijks komen zeker driehonderd honden binnen. Kroon financiert haar reddingsmissie met inkomsten uit onroerend goed en de fok van chihuahua's en naakthonden. Via Marktplaats en mond-tot-mondreclame zoekt ze in Nederland nieuwe baasjes.

Tientallen stichtingen, waaronder Rescue Dogs Europe en Spaanse Honden in Nood, importeren wekelijks even zovele straathonden, vaak via de Belgische luchthaven Zaventem. Nederlanders die in Spanje het vliegveld op stappen wordt soms gevraagd gedurende de vlucht als hondenoppas te fungeren. Vrijwilligers van de stichtingen wachten op het vliegveld om de honden naar een nieuw baasje te brengen. De nieuwe eigenaren betalen tussen de twee- en driehonderd euro voor het vervoer en -als het goed is- de inentingen.

De groeiende import van zwerfhonden baart dierenartsen zorgen. Ze beginnen binnenkort een campagne om vakantiegangers te waarschuwen geen dieren mee te nemen, omdat die ziekten kunnen meedragen. Inentingen bieden geen garantie dat een dier vrij is van infecties en tests zijn vaak onbetrouwbaar. Door de klimaatverandering komen teken die dierziekten verspreiden tegenwoordig ook in Nederland voor, waardoor infecties sneller kunnen worden verspreid. Sommige ziekten kunnen van honden naar mensen worden overgedragen.

Recent is in België, Engeland en Frankrijk weer hondsdolheid geconstateerd bij honden uit verre landen. „Dan moetje niet denken dat Nederland van rabiës (hondsdolheid) gevrijwaard blijft", zegt Leen den Otter, dierenarts in Rhoon, Rotterdam. "Bij de bij laatste grote uitbraak -in 1962- zijn er vijf mensen aan dood gegaan." Wie zwerfdieren wil helpen kan volgens de Dierenbescherming en het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren beter geld doneren aan dierenbeschermers ter plaatse of ervoor zorgen dat de honden worden gecastreerd. Ook zonder ziekten is het houden van ex-zwervers vaak riskant. Dierengedragstherapeut Debbie Rijnders ziet in haar praktijk vaak buitenlandse honden. Ze had onlangs een mevrouw in haar praktijk die haar hondje na een paar weken acclimatiseren een uurtje alleen liet om boodschappen doen. „Ze kwam even later terug en vond de kat gevierendeeld." Rijnders pleit ervoor honden bij binnenkomst meteen goed op hun gedrag te testen. „Mensen onderschatten waartoe een hond in staat is."

Gevaarlijke ziektes buitenlandse dieren

Dieren uit het buitenland dragen vaak ziekten bij zich die gevaarlijk zijn voor mensen en dieren. Dierenartsen waarschuwen vooral voor:

- Leishmania.
Voor mensen is dit een potentieel dodelijke ziekte die wordt verspreid via het zandvliegje. Het vliegje prikt een zieke hond, wordt drager van de ziekte en draagt die over door een andere hond te prikken en zo te besmetten. Het vliegje kan de ziekte ook op mensen overdragen, maar dat is in Nederland nog niet gebeurd. Wel worden regelmatig zieke honden geïmporteerd.

- Basesiosis
Dit is een ziekte die veel voorkomt in zuidelijke landen. Via parasieten op teken wordt de ziekte van de ene op de andere hond overgedragen. Teken komen tegenwoordig ook in Nederland en België voor. De hond krijgt hoge koorts, wordt lusteloos en kan aan babesiose dood gaan.

- Hondsdolheid (rabiës)
Hondsdolheid wordt veroorzaakt door een virus in het speeksel van besmette dieren. Zonder behandeling is hondsdolheid dodelijk voor mensen en dieren. Wie een dier mee naar Nederland wil nemen, is verplicht dit tegen rabiës laten inenten.

Groep honden valt krokodil aan!

Let vooral op de Alfa-hond die zijn kaak om de kaak van de krokodil houdt zodat deze niet kan ademen. Een andere hond klemt de staart vast zodat de krokodil hem niet kan vermorzelen. En derde hond valt de zachte buik van de krokodil aan. Eendracht maakt macht en jong geleerd is oud gedaan.

Huisdier duurder dan baas lief is

Artikel uit: Noord-Hollands Dagblad, januari 2008

Als ik met mijn dochter naar de dokter ga, zal ik hem niet gauw om een spuitje vragen. Met de cavia is dat een ander verhaal. Want dan maak ik er een kosten-batenanalyse van. Voor zo'n beestje van 5 euro ga ik me toch geen dure behandeling op de hals halen?

Dat is nog maar de vraag. Dierenartsen denken daarover genuanceerd. Geld speelt geen hoofdrol als zij moeten beslissen over de behandeling van zieke dieren. Bij een goede kans op genezing, zegt voorzitter Ludo Hellebrekers van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, wordt een verzoek om euthanasie niet als vanzelfsprekend gehonoreerd. Net als mensendokters hebben dierenartsen hun eigen verantwoordelijkheid. Het omgekeerde komt ook voor. De eigenaar van hond, poes of konijn beweegt hemel en aarde om de dierenarts juist van euthanasie af te houden. Kosten noch moeite worden gespaard om het geliefde huisdier in leven te houden. Ook dan kan de dierenarts afwijken van wat de klant wil, als dat in het belang van het dier is. Doorgaans gebeurt dat in goed overleg tussen klant en arts, zegt Hellebrekers. Soms mislukt dat. Een lezeres die anoniem wil blijven uit angst dat zij met haar andere dieren straks nergens meer terecht kan, klaagt bij mij over een weekenddierenarts. De dierenarts zou zonder overleg haar doodzieke konijn toch hebben behandeld. „Mijn konijn had volgens haar een kans van fifty-fifty", zegt de klant. Maar de behandeling sloeg niet aan. „Ik heb er een slapeloze nacht van gehad", zegt de klant verontwaardigd, „want ik moest het dier elk uur een medicijn toedienen. Tevergeefs, het konijn kreeg alsnog een spuitje van de dierenarts, die stelt dat er wel sprake was van overleg. „Als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog een gepeperde rekening." Zoiets kan gebeuren, zegt voorzitter Hellebrekers. „Dierenartsen doen hun uiterste best om dieren beter te maken, maar hebben geen resultaatverplichting. De dierenarts moet voor een behandeling in principe altijd toestemming hebben van de eigenaar. Ook het kostenaspect hoort in die beslissing betrokken te worden. De tarieven lijken misschien hoog, maar dierenartsen zijn niet duur als je hun tarieven afzet tegen de 7-jarige opleiding die zij moeten doorlopen. Daarnaast is een dierenartspraktijk een onderneming. Ook mensenartsen rekenen in het weekeinde een hoger tarief. Maar dat is niet inzichtelijk, want de verzekeraar betaalt de rekening."

Bezitters van gezelschapsdieren moeten volgens hem de hand in eigen boezem steken. Bij aanschaf van een huisdier zijn zij zich vaak niet bewust wat dat aan zorg en kosten met zich meebrengt. Eigenaren van honden en katten die hoge nota's vrezen, kunnen zich voor enkele tientjes per maand verzekeren. Dierenbezitters met een smalle beurs kunnen soms een beroep doen op de Dierenbescherming. Er zijn lokale fondsen waarop minima bij onvoorziene omstandigheden een beroep kunnen doen. „Het is geen landelijk beleid", zegt persvoorlichter Niels Dorland van de Dierenbescherming. „De consument heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. Maar wij laten geen dieren aan hun lot over." De Dierenbescherming maakt, geen onderscheid tussen een goudvis of een hond of kat. In de wet staat dat er een zorgplicht bestaat voor alle dieren die afhankelijk zijn van de mens, verklaart Dorland. Dus als een inspecteur met opsporingsbevoegdheid mij een zieke goudvis door de wc ziet spoelen, krijg ik geheid een boete.

Dorland: „Maar er is ook een grijs gebied. Waar houdt de behandeling van een ziek huisdier op? Er ontstaat een ethisch schaakspel als je voor een hond die nog twee maanden te leven heeft een prothese wilt. Een dierenarts kan daarmee een leuke boterham verdienen, maar moet ook in het belang van het dier handelen. Bij zo'n moeilijke beslissing moet de eigenaar zijn eigen ego opzijzetten. Het gaat om de dierwaardigheid." Volgens Dorland en Hellebrekers hechten mensen steeds meer waarde aan hun dier. „Als de kwaliteit van het leven van dieren omhoog gaat, hangt daaraan een prijskaartje", aldus Hellebrekers. Dorland vindt dat de 'verhumaniserering' is doorgeslagen. „Dieren zijn geen surrogaat-kinderen. Je hoeft ze geen truitje aan te trekken." Dus, ook al kost een cavia of konijn bij aanschaf een schijntje, het dier kan later dure zorg nodig hebben. „Het klinkt misschien oubollig", zegt Dorland, „maar bezint eer ge begint."

TIM BROUWER DE KONING

Meer informatie: www.licg.nl (Landelijk Informatie Centrum Gezelschapsdieren)

VWA waarschuwt voor besmet diervoer

Brief KNMvD:

Geachte collega,
Via de Voedsel en Waren Autoriteit kregen wij een melding over besmet diervoer uit Amerika. De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) heeft een onderzoek ingesteld naar de dode en zieke honden die voedsel hebben gegeten dat besmet was met aflatoxines.

Het gaat om diervoer van de fabrikant: Diamond Pet Food.

Het besmette diervoer is naar enkele landen van de Europese Unie gedistribueerd.

Wij hopen u voldoende te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,
Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde

De dierenarts is bepaald niet te duur

Uit: Over Dieren, het informatieblad voor de dierenbezitter, uitgave juni, juli, augustus 2006

Is het u al opgevallen? Uw dierenarts verandert. Nee, ik bedoel niet haar nieuwe haarkleur of zijn nieuwe bril. Ik kan beter zeggen: de dierenartsenpraktijk verandert. Langzaam maar zeker verdwijnen de kleine eenmanspraktijken. Die praktijken waar slechts één dierenarts al dan niet geholpen door zijn vrouw, gedurende de hele week zorg draagt voor de huisdieren uit de buurt. Door de steeds grotere hoeveelheid wettelijke verplichtingen waaraan de dierenarts moet voldoen, is het voor de zogenaamde 1-pitter bijna ondoenlijk om van alle markten thuis te zijn. Bovendien is een steeds groter deel van de dierenartsen een vrouw. En net als alle andere vrouwen in ons land werken ook deze graag parttime. En parttime werken in een eenmanspraktijk is wel lastig. Dieren en hun kwalen wachten immers niet tot de kinderen naar school zijn gebracht of in bed liggen.

Schaalvergroting
De trend in de dierenartsenpraktijken is schaalvergroting. Dierenartsenpraktijken worden groter. Er zijn meerdere dierenartsen en assistentes in dienst. Er zijn al verschillende praktijken met dezelfde organisatie en eigenaren, maar met verschillende praktijkpanden door de regio heen. Doordat niet elke dierenarts zich bezig hoeft te houden met zaken als arbeidscontracten, arbo-eisen, milieuwetgeving en ga zo maar door, is er veel meer tijd over voor verdieping. Verdieping van de dierenarts op het gebied waar het toch het meeste om gaat: de ziektekunde van dieren en de mogelijkheden tot genezing. En dat is goed voor uw dier. U wilt toch ook dat uw dierenarts vooral veel af weet van uw dier, de ziekte die hij heeft en van de beste behandeling. Liever dat, dan dat hij een expert is op het gebied van arbo-wetgeving of iets dergelijks.

Hogere kosten
Deze metamorfose van de dierenarts heeft naast de professionalisering en vergroting van de praktijken ook nog een ander gevolg. U zult een hogere nota krijgen van de assistente achter de balie. Dat wil niet zeggen dat de dierenarts meer verdient dan vroeger. Nog steeds zijn dierenartsen in Nederland één van de slechtst betaalde academici. Een dierenarts heeft een zeer lange en zware studie gedaan van minstens zes jaar. Hij moet grote investeringen doen in een praktijkpand, heeft meerdere personeelsleden in dienst, heeft een apotheek met alle verplichtingen die daarbij horen, heeft een operatiekamer, enzovoort. Hij runt eigenlijk een klein ziekenhuis. En dat kost geld. Daarom zijn de prijsstijgingen van de laatste jaren bij de meeste dierenartsenpraktijken bittere noodzaak om het hoofd boven water te houden. Die trend van prijsstijgingen zal zich voortzetten! Er kan, medisch gezien steeds meer voor uw huisdier gedaan worden. U hoeft daarvoor allang niet meer naar 'Utrecht'. U kunt steeds vaker gewoon bij uw eigen dierenarts terecht voor uitgebreider onderzoek en diepgaande kennis. En dat is prettig. Maar er hangt ook een prijskaartje aan.

Betaalbaar houden
Hoe kunt u nu de medische zorg voor uw dier betaalbaar houden? U kunt een 'spaarpotje' aanleggen voor uw hond of kat, maar ook het verzekeren van uw dier is mogelijk. Er zijn tegenwoordig ongevallen- en ziektekostenverzekeringen speciaal voor honden, katten en konijnen. Door een verzekering af te sluiten kunt u zich tegen een redelijke premie indekken voor allerhande onverwachte kosten. Het is de taak van de dierenarts om u tijdens bijvoorbeeld een controleconsult of vaccinatie voor te lichten over de preventie van ziekten of andere problemen bij uw huisdier. U hebt vast wel eens een gesprek gehad met uw dierenarts over de noodzaak van inenten, ontwormen, de voordelen van chippen, van castratie en sterilisatie, noem het maar op. Eigenlijk hoort daar ook een financiële voorlichting bij. Veel dierenartsen wijzen er al op wat uw huisdier kan overkomen en wat daar de financiële gevolgen kunnen zijn. Hopelijk hebt u na dit verhaal (nog) meer respect voor wat een dierenarts allemaal moet kunnen en weten, en begrijpt u ook waarvoor u betaalt.

Fiets door etalageruit