DE KLINIEK

Dierenkliniek 't Ossehoofd streeft ernaar zowel in de breedte als in de diepte een uniek aanbod van diergeneeskundige zorg te bieden. (Zie eventueel verder Onze Visie: Doel van de kliniek)

In de kliniek vinden alle gangbare handelingen plaats, zoals vaccinaties, eenmalige consulten, advisering over dier- en dieetvoeding en vlooien- en wormmiddelen etc.

Daarnaast heeft onze kliniek ook brede ervaring in:

Specialistiche chirurgie. (zie verder onder Cliënteninformatie / Chirurgie)
        Hieronder wat voorbeelden van de vele operaties die
        bij 't Ossehoofd worden uitgevoerd:

• Het omleggen van een speekselbuis (Ductus Parotis Transpositie) bij de hond om als traanbuis te dienen bij "droge ogen" door onvoldoende traanproductie (KeratoCconjunctivitis Sicca (KCS)
• Bij een oudere kat met een zogenaamd "loopoor" kan de kwaal worden verholpen door trepaneren, waarbij een buisje wordt geplaatst als afvoer van het middenoor.
• Het chirurgisch verwijderen van (ontstoken) anaalklieren of anaalzakjes bij de hond

Een opnameafdeling voor 24-uurs behandeling en verzorging

• algemene chirurgie
• orthopedie en orthopedische  chirurgie
• gebitsproblemen
• echo diagnostiek
• maagdarmproblemen
• interne geneeskunde

• cytologie  microscopie parasieten
• voortplanting en KI
• reptielen
• knaagdieren

• maagdarmproblemen
• schildklierproblemen
• suikerziekte

•  spreekuren HHW en ZS

• opname patienten
• anesthesie en narcose bewaking
• cytologie
• laboraatorium diagnostiek
• rontgen diagnostiek
• operatie en patienten verslagen

OPNAME EN VERZORGING

Jaarlijks worden er in ons land zo'n 30.000 huisdieren als vermist opgegeven. Het grootste deel daarvan bestaat uit katten. Als de dieren eenmaal dwalen, valt de eigenaar moeilijk te traceren met alle gevolgen van dien voor  mens en dier. Op dit moment is nog slechts 39% van de katten in Nederland gechipt en geregistreerd.

Chippen is een manier van identificatie en registratie van huisdieren. De chip wordt onderhuids ingebracht en kan dus niet 'verloren' worden. Door een reader die langs het lichaam van het dier wordt gehaald zijn de gegevens die op deze chip staan te lezen. De gegevens van de chip staan geregistreerd bij de Stichting Nederlandse Databank Gezelschapsdieren (NDG) en zodoende kan de eigenaar weer worden opgespoord.

De Stichting Nederlandse Databank Gezelschapsdieren voerde in oktober 2005 de eerste 'Maand van het chippen' in die was bedoeld om het belang van identificatie en registratie onder de aandacht te brengen bij de eigenaren van huisdieren.

Dit is inmiddels een jaarlijks terugkerende actie die in 2008 in juni werd gehouden. Tijdens de 'Maand van het chippen' houden veel dierenartsen een speciale actie.

Het initiatief van de NDG is ondersteund door:

• de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde,
• Amivedi, de Stichting voor vermiste en gevonden dieren.
• de Dierenbescherming.
• de Federatie Dierenambulances Nederland.

Er zijn diverse databanken voor de registratie van gezelschapsdieren in Nederland. Dierenkliniek 't Ossehoofd heeft gekozen  voor de Stichting Nederlandse Databank Gezelschapsdieren (NDG). Ongeveer 3miljoen (43%) van de gezelschapsdieren met een chip in Nederland staat geregistreerd bij het NDG.

Wanneer uw dier gechipt is vullen wij uw gegevens op een registratieformulier in dat we vervolgens naar het NDG sturen. Na registratie stuurt het NDG u een wijzigingsformulier toe dat u kunt gebruiken wanneer er iets verandert in uw adresgegevens. NDG verwerkt de mutaties binnen 5 tot 10 werkdagen. U kunt een onbeperkt aantal telefoonnummers opgeven. Het wijzigen van een telefoonnummer is gratis.
Zie voor meer informatie over het nut van chippen de website Chip je dier.nl

Zie ook: Nieuw product: Sureflap kattenluik !
                           
                                                                                                                   

Opname van uw dier

De WUD (de Wet op de Uitoefening van de Diergeneeskunde) heeft speciaal ruimte gelaten voor een opleiding tot paraveterinair /dierfysiotherapeut.
Velen zijn aangetrokken door deze opleiding en ook de vereniging voor dierfysiotherapie timmert enthousiast aan de weg.

Mede doordat het een relatief jonge opleiding is ontbreken echter de wetenschappelijk studies achter de inzichten en de werkzaamheid voor deze vorm van therapie. Dit terwijl vele dierfysiotherapeuten klaar staan om uw  dier te behandelen.

Wij ondersteunen de positieve aandacht die mensen met kennis van problemen aan botten spieren pezen en banden kunnen geven aan uw dier mits rekening gehouden wordt net de volgende zaken:

• zeker bij jonge dieren moet dierfysiotherapie operatieve oplossingen niet in de weg staan. Heup operatie, TPLO, knie en elleboog operaties zijn vaak succesvoller als ze op tijd worden uitgevoerd.
• dierfysiotherapie zonder kennis van het diergeneeskundig dossier is wat ons betreft geen juiste fysiotherapie. Het samenstellen van een goed dossier vergt voorbereiding. Geeft ons hiertoe de gelegenheid.
• spreek vooraf af wat er verwacht mag worden van de behandeling en probeer op objectie wijze vast te stellen of de therapie verbetering geeft
• andere maatregelen  zijn vaak minstens  zo belangrijk
• Het succes bij de humane fysiotherapie is mede te danken aan uitleg en oefeningen waardoor je als mens anders om leert gaan met de kwaal. Bij dieren geldt dit in veel mindere mate. Al kunt u als baasje hier natuurlijk wel een bijdrage in leveren.

Dit is vaak geen eenvoudige beslissing waarbij wij u graag met raad en daad terzijde willen staan. En goed gesprek vooraf kan ervoor zorgen dat als het zover is alle betrokkenen ook achteraf achter de beslissing staan. Dit is niet alleen belangrijk voor u, maar ook voor ons. Voelt u zich dan ook vrij om hiervoor een afspraak te maken.

Als u denkt dat uw dier aan euthanasie toe is, maakt u dan een afspraak en meldt waar het om gaat zodat wij een rustig moment kunnen reserveren. Een goede afweging kan tijd kosten en de ruimte daarvoor moet er zijn.

Euthanasie wordt vaak inslapen genoemd. Dit is een goede term die aangeeft wat er gebeurd: het op zo rustig mogelijke wijze toedienen van een overmaat narcose, waardoor het hart en de ademhaling stopt.

Wanneer de hond rustig is geven we in de ader van de voorpoot een injectie met een grote dosis van een zwaar slaapmiddel. Hierdoor zal de hond uiteindelijk inslapen.

Bij andere dieren spuiten we meestal direct een zwaar slaapmiddel in de buikholte. De dieren voelen die prik nauwelijks.

Euthanasie betekent ook voor de dierenarts vaak een speciale last. Wij gaan ervan uit dat de eigenaar bij het inslapen aanwezig is. Het is voor het dier belangrijk dat het vertrouwde baasje bij hem is als hij in slaap valt. Ook kinderen kunnen, indien zij dat willen, daarbij aanwezig te zijn. De zekerheid dat een dier rustig is ingeslapen kan hen helpen bij het verwerken van het verlies.

Na de euthanasie zijn er verschillende mogelijkheden:

• Als u het dier bij ons achterlaat, wordt het opgehaald voor vervoer naar een destructiebedrijf. Dat is wettelijk voorschreven voor alle dode dieren.
  
• Crematie is een andere mogelijkheid. Als het dier door het dierencrematorium bij ons wordt opgehaald, neemt dit crematorium daarna contact met u op voor de verdere afwikkeling. U kunt ook het dier door het crematorium bij u thuis laten ophalen of het zelf naar het crematorium brengen.
  
• Het is ook mogelijk een huisdier te begraven. Hiervoor zijn speciale dierenbegraafplaatsen. Het begraven in eigen tuin is niet in iedere gemeente toegestaan. Het is verstandig om hierover inlichtingen in te winnen bij uw gemeente.

Ook aan het laten ophalen van dieren door de destructie zijn kosten verbonden.

In de praktijk hebben wij een informatiebrochure van dierencrematoria en informatie over enkele dierenbegraafplaatsen.

Als u na de dood van een huisdier hier nog vragen heeft of erover wilt praten, dan kunt u bij ons terecht.
                                                                                                                   

Een dierenarts kan (dier)geneesmiddelen inzetten voor de behandeling van uw dier. Wat veel mensen niet beseffen is dat het gebruik van (dier)geneesmiddelen aan vele en strikte regels gebonden is. Op misbruik staan hoge geldboetes, en deze worden in toenemende mate ook daadwerkelijk uitgedeeld. Er is inmiddels een dierenarts uit zijn bevoegdheid ontzet na het negeren van herhaalde waarschuwingen.
Basis voor alle regelingen is de registratie van diergeneesmiddelen.

Registratie van Diergeneesmiddelen
Als uw dier medicijnen toegediend krijgt, zijn er twee dingen van belang:
1. Het medicijn moet veilig zijn, uw dier moet er niet nog zieker van worden of een andere klacht voor terugkrijgen
2. Het medicijn moet werken; het moet doen wat de fabrikant beweert dat het doet.

Om deze twee eisen te waarborgen heeft de overheid een registratie systeem opgezet. Voordat een diergeneesmiddel op de Nederlandse markt mag verschijnen, moet een fabrikant bewijzen dat het middel veilig en werkzaam is. In principe komt het er op neer dat een middel wordt geregistreerd voor een bepaalde aandoening bij een bepaalde diersoort (bijvoorbeeld blaasontsteking bij de hond). Hoe meer aandoeningen en diersoorten een fabrikant wil toevoegen, des te meer bewijzen de fabrikant moet leveren. Het leveren van deze bewijzen kost zeer veel geld. Voor geneesmiddelen staan daar in het algemeen voldoende opbrengsten tegenover om deze investering terug te verdienen. Voor diergeneesmiddelen is de Nederlandse markt hiervoor vaak te klein. Het spreekt dus voor zich dat fabrikanten niet zomaar allerlei middelen voor alle aandoeningen en diersoorten laten registreren.

Juist omdat deze registratie zo veel geld kost zijn dierenartsen in principe verplicht om diergeneesmiddelen te gebruiken die geregistreerd zijn. Alleen als daar goede diergeneeskundige redenen voor zijn, mogen wij kiezen voor een ander middel. Daarbij vormt de prijs van het middel geen argument. Wij mogen dus geen middel aan u verkopen uit de humane apotheek dat de zelfde stof bevat als een geregistreerd diergeneesmiddel maar goedkoper is. Een eenvoudig voorbeeld: paracetamol is niet geregistreerd voor het gebruik bij honden (bij katten is het overigens al snel dodelijk). Het kan dus niet voor honden worden voorgeschreven omdat er goed werkende en veilige alternatieven voorhanden zijn. Daarbij is pijn een niet onmiddellijk levensbedreigende situatie waardoor niet wordt voldaan aan het begrip "diergeneeskundige noodzaak"

Wel komt het voor dat er voor een bepaalde aandoening geen diergeneesmiddel geregistreerd is in Nederland. In dat geval treedt de Cascade-regeling in werking.

Cascade-regeling:
Als er voor een bepaalde aandoening bij een bepaalde diersoort GEEN geregistreerd middel voor handen is, moet een dierenarts handelen volgens de onderstaande beslisboom.

Korte toelichting:
1. Is er sprake van een diergeneeskundige noodzaak? Is uw dier zo ziek dat het behandeld moet worden?
2. Is er een ander geschikt middel geregistreerd voor een ander aandoening of een andere diersoort? Een middel dat geregistreerd is voor uierontsteking bij een koe kan soms ook heel goed gebruikt worden voor hersenvliesontsteking bij de hond.
3. Is er in Nederland een humaan middel geregistreerd of is er in een EU lidstaat een diergeneesmiddel geregistreerd? Sommige geneesmiddelen voor mensen zijn ook geschikt voor het gebruik bij dieren. Diergeneesmiddelen worden per land geregistreerd. De regels kunnen soms per land verschillen, maar er is in ieder geval wat bekend over veiligheid en werkzaamheid.
4. Magistrale bereiding. Dit houdt in dat een geneesmiddel zelf gemaakt wordt. Soms betreft het een combinatie van middelen en soms wordt er van pillen een soort drankje gemaakt. Vroeger werd hier binnen de diergeneeskunde veel gebruik van gemaakt. Tegenwoordig zijn er zoveel middelen op de markt dat dit zelden meer nodig is.

Niet geregistreerde medicijnen
In Dierenkliniek 't Ossehoofd worden door de uitgebreide onderzoeks- en behandelingsfaciliteiten veel dieren behandeld met relatief ernstige en zeldzame aandoeningen. Daarnaast zijn in Nederland praktisch geen geregistreerde medicijnen voor andere diersoorten dan hond en kat beschikbaar. In principe kunt u er daarom vanuit gaan dat veel medicijnen die voorgeschreven worden voor knaagdieren, reptielen en vogels niet geregistreerd zijn, al is hierover wel vaak het nodige bekend door literatuur en collegiale uitwisseling van informatie.

Als enig alternatief bij ernstige aandoeningen is het voorschrijven en gebruiken van niet geregistreerde geneesmiddelen in onze kliniek dan ook aan de orde van de dag. Het is onze plicht om u hierop te wijzen en voldoende informatie te verschaffen. Bij twijfel kunt u altijd om een bijsluiter vragen en zelf controleren of uw dier verschijnselen vertoont van een bijwerking die hierin genoemd wordt.
Van eventuele bijwerkingen moet de gebruiker altijd van te voren op de hoogte gesteld worden. Bij geregistreerde medicijnen staat deze informatie in de bijsluiter. Bij niet geregistreerde medicijnen is het onze plicht als dierenarts de cliënt van dit feit op de hoogte te stellen. Aarzelt u dan ook niet een bijsluiter te vragen of documentatie waaruit blijkt dat het gaat om een verantwoorde toepassing.
N.B. van enkele veel gebruikte producten kunt u op deze Web site de bijsluiter vinden welke door de firma Aesculaap speciaal voor de Nederlandse markt is geschreven

Algemene gevolgen
De aard van de regeling en ontwikkelingen in de markt maken dat onze praktijk het beleid voordurend moet bijstellen. We balanceren daarbij regelmatig op de rand van het net toelaatbare in belang van het dier en niet zelden in het belang van uw portemonnee. Al deze regelgeving brengt namelijk veel extra kosten met zich mee. Deze kosten kunnen voor u als cliënt zelfs leiden tot fors hogere kosten voor ogenschijnlijk een “zelfde middel”.

Dierenkliniek ’t Ossehoofd spant zich in om waar mogelijk deze verhoging van de kosten voor medicijnen te beperken, zelfs als we daarbij risico lopen door bewust langs de randen van de mogelijkheden te wandelen. Helaas is dit niet altijd voor iedereen duidelijk. Daardoor komt het voor dat cliënten ons ten onrechte verantwoordelijk houden voor prijsstijgingen en er van uit gaan dat we meer zouden kunnen doen om die stijgingen te voorkomen. U kunt er gerust van uit gaan dat wij ons als praktijk bovengemiddeld inspannen om het maximale voor uw dier en als het even kan ook voor uw portemonnee te kunnen betekenen. Soms laat de regelgeving echter geen ruimte voor (minder kostbare) alternatieven. In dat geval waarderen we het zeer als u als cliënt daarvoor begrip kunt opbrengen.

Conclusie
Een dierenarts wil graag dieren beter maken, maar zoals u ziet komt daar meer bij kijken dan u waarschijnlijk verwacht had. Wij houden ons uit principe aan de regels, ook al kan dit soms voor u minder gewenste gevolgen hebben. Als wij ons niet aan de regels houden, kan dit voor ons veel grotere ongewenste gevolgen hebben. Wij hopen dat u daar begrip voor hebt.

Namens het hele team van ’t Ossehoofd,

D.L. van Os

Bewaarplicht administratieve gegevens

Verschillende vormen van fiscale, diergeneeskundige en administratieve wetgeving verplichten ons in de meeste gevallen patiëntgegevens te bewaren.
De Koninklijke Maatschappij voor Diergeneeskunde geeft hierover uitgebreide informatie over onder het kopje:

Mag een dierenarts op verzoek van een cliënt gegevens uit de administratie verwijderen?

De administratie van een dierenarts valt onder andere onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Op grond van deze wet kunnen cliënten van wie gegevens worden verwerkt de dierenarts vragen deze te corrigeren c.q. te verwijderen. De dierenarts is alleen verplicht de gegevens te corrigeren c.q. te verwijderen als:

• De gegevens feitelijk onjuist zijn, of
• De gegevens onvolledig of niet terzake dienend zijn voor het doel waarvoor ze worden verwerkt, of
• De gegevens op andere wijze in strijd met een voorschrift van de Wet Bescherming Persoonsgegevens of een andere wet zijn verwerkt.

Het zal dus niet zo vaak voorkomen dat de dierenarts wettelijk verplicht is om aan het verzoek de gegevens te corrigeren of te verwijderen te voldoen. De dierenarts mag maar dan onverplicht, aan het verzoek om de gegevens te verwijderen voldoen, behalve als hij deze gegevens op grond van andere regels moet bewaren.

Daarbij valt te denken aan de plicht om gegevens in de administratie een bepaalde tijd te bewaren ten behoeve van belastingcontroles.
Ook de Diergeneesmiddelenwet schrijft een bewaarplicht van 5 jaar voor de administratie van diergeneesmiddelen voor.

Regels over het bewaren van de gegevens zijn eveneens te vinden in artikel 25 van de Code voor de Dierenarts, waarin staat dat de dierenarts de gegevens in het kader van de diergeneeskundige dienstverlening minimaal gedurende de voorgeschreven periode moet bewaren.

Dit is ook opgenomen in de algemene voorwaarden van de KNMvD  zie Artikel 9.1

Door dergelijke regels loopt de dierenarts risico’s als te makkelijk wordt voldaan aan het verzoek van cliënten om alle gegevens uit de administratie te verwijderen. De KNMvD adviseert dan ook om niet op deze verzoeken in te gaan.

Wij hebben dan ook als standaard regel dat uw dossier gedurende 5 jaar bewaard blijft.

Bron: www.knmvd.nl feb. 2007

Eigendom röntgenfoto's

Foto's blijven altijd eigendom van de praktijk, de eigenaar betaalt voor het maken, ontwikkelen en interpreteren van de foto's. Wel moet de praktijk een kopie van de foto's leveren als de eigenaar dat wil. De kosten voor het kopiëren zijn voor de eigenaar.

Bron: www.knmvd.nl april 2007 (zoeken: eigendom foto's)

Als praktijk bieden wij echter wel aan dat van alle onderzoeken waarvan wij voor onszelf een digitale foto maken (echo, röntgen, microscoop, operatie etc.) deze kosteloos naar de cliënt kunnen

Dit is ook opgenomen in de algemene voorwaarden van de KNMvD  zie Artikel 9.1

Thuisvisites slechts bij hoge uitzondering

Historisch gezien reed de dierenarts zijn visites langs de zieke dieren. Daarbij ging het dan vooral om moeilijk verplaatsbare dieren zoals landbouwhuisdieren en paarden. Met de snelle ontwikkeling van de geneeskunde van gezelschapsdieren van de laatste tijd en de bijbehorende steeds beter geoutilleerde dierenklinieken, zijn thuisvisites voor deze wel verplaatsbare gezelschapsdieren een hoge uitzondering geworden. Daar zijn goede redenen voor:

• De mogelijkheden voor onderzoek en behandeling buiten de kliniek zijn beperkt. Er is onvoldoende apparatuur beschikbaar, geen onderzoekstafel, geen assistentie, vaak onvoldoende licht etc. Hierdoor en door onvoldoende ondersteunend onderzoek neemt de kans toe dat de diagnose onvolledig blijft en complicaties over het hoofd worden gezien. Doen zich spoedeisende problemen voor die alleen in de kliniek kunnen worden opgevangen, dan is deze extra tijd kostende benadering zelfs riskant zijn voor het dier.
• Er is geen intercollegiaal overleg mogelijk. Door een groeiend aantal dierenartsen per kliniek beschikken dierenklinieken vaak over een breed gebied van specialistische kennis en vaardigheden.
• Het dier is in zijn eigen omgeving vaak veel dominanter en daar dan ook minder goed te benaderen dan in de kliniek.
• Een bijkomend praktisch bezwaar is dat het steeds moeilijker wordt tussen de vaak zeer drukke spreekuren tijd voor huisbezoek vrij te maken, nog afgezien van de daaraan verbonden extra kosten en de vaak langere wachttijden voor dier en eigenaar.

Natuurlijk kan een eigenaar redenen hebben om de voorkeur te geven aan een bezoek aan huis, zoals bij de vrees dat het dier niet gehanteerd en/of vervoerd kan worden of dat er geen vervoer voorhanden is. Ook kan de eigenaar zelf te weinig mobiel of aan huis gebonden zijn.

Maar juist vanwege de grote voordelen van een behandeling in de kliniek is het nuttig in dergelijke situaties na te gaan welke alternatieven er zijn, zoals hulp van derden en zelfs hulp van de Dierenambulance. Omdat daar met vrijwilligers wordt gewerkt blijkt dit laatste in de praktijk vaak een zeer betaalbaar en nuttig alternatief. En al mag dit tegenstrijdig lijken:
dit alles geldt vooral voor spoedgevallen. Juist dan is behandeling in de thuissituatie vaak een ramp. Bovendien gaat veel kostbare tijd verloren in die gevallen waarbij de verdere behandeling uiteindelijk toch in de kliniek moet plaats vinden.

Natuurlijk zijn er uitzonderingen, bijvoorbeeld als het gaat om een grotere groep te behandelen dieren, zeker als die gezond zijn, zoals bij vaccineren en de tijdsfactor geen rol speelt. Daarnaast kunnen in bijzondere gevallen bepaalde handelingen thuis plaats vinden als onderdeel van een behandelingsplan. Euthanasie wordt nooit thuis uitgevoerd, indien gewenst kunnen wij u wel thuis ophalen met onze eigen vervoersdienst.

.