Een huisdier heb je niet zomaar

Dierenen nemen een steeds belangrijkere plaats in binnen onze samenleving. Er is dan ook een groeiend respect voor dieren. Hedendaagse dierentuinen zien er heel anders uit dan vijftig of honderd jaar geleden. Het optreden van dieren in het circus staat der discussie. Wereldwijd worden misstanden met dieren aan de kaak gesteld.

Om dieren in hun natuurlijke omgeving te beschermen is er internationale wetgeving die het houden van veel vogelsoorten en bijzondere dieren aan banden heeft gelegd. De zogenaamde “Cites lijsten”.

Aan de andere kant wordt er steeds meer van bezitters van gezelschapsdieren verwacht. Huisdierbezitters moeten overlast, door bijvoorbeeld hondenpoep, blaffende honden of de penetrante geur van ongecastreerde katers, voor hun medemens voorkomen. Van hondenbezitters wordt verwacht dat ze hun hond goed opvoeden. Van kattenbezitters, zeker van katten die naar buiten gaan, mag worden verwacht dat ze zijn gechipt en gesteriliseerd of gecastreerd.

Indien u ervoor kiest uw poes of teef niet te laten steriliseren (castreren) dan kiest u voor het risico dat uw kat of hond drachtig wordt. Indien het u leuk lijkt om uw huisdier éénmalig een nestje te laten krijgen dan moet dit goed worden overdacht. Dus niet midden in de nacht de dierenarts bellen dat de poes of hond aan het “bevallen” is en hoe het nu verder moet (zie als voorbeeld het verhaal op onze site www.ossehoofd.nl). Een gedegen voorbereiding die al begint met de keuze van de ouderdieren. Immers een ongelukkige keuze kan ook bij kruisingen een nest met nakomelingen met ongewenste afwijkingen betekenen.
Wist u overigens dat het gewoon wettelijk strafbaar is een kitten of pup voor hun 7e levensweek van hun moeder te scheiden. Terecht, want voor de meeste pups en kittens is ook de 7e week nog veel te vroeg.

Bent u van plan om binnenkort een huisdier aan te schaffen? Overdenk dan vooraf de consequenties van het huisdierbezit. Dit geldt natuurlijk al lang niet meer alleen voor katten en honden. Ook konijnen, cavia’s en andere knaagdieren, vissen in vijvers, hagedissen en slangen moeten op een goede verzorging kunnen rekenen.

Informatie inwinnen moet natuurlijk al gebeuren voordat u de dierenwinkel of het tuincentrum binnenstapt of gaat kijken bij pups of kittens die langs de weg of via internet worden aangeprezen. Stel u zelf de vraag wie de hond uitlaat als u werkt. Of als uw kinderen 10 jaar ouder zijn, is het diertje dan nog zo interessant? Wie verschoont de cavia van de kinderen als ze gaan puberen? Of als de cavia of konijn geen 6 jaar blijkt te worden, zoals de verkoper heeft gezegd, maar 14 jaar?
Maak vooraf een lijstje van wat u wilt en wat u nodig heeft, want eenmaal oog in oog met die kleine schattige bolletjes wol op pootjes wordt het moeilijk om nee te zeggen. Dat weet natuurlijk ook de verkoper die u adviseert.

Naast de directe verzorging, huisvesting en oog voor de consequenties voor de directe omgeving van uw nieuwe huisdier, moet ook het kostenaspect worden meegenomen in de bewuste aanschaf van een huisdier. De meeste huisdieren worden oud zonder dat ze ooit echt ziek zijn, maar ieder dier kan wat gaan mankeren, om nog maar te zwijgen over aanrijdingen en ongelukken. De hedendaagse diergeneeskunde maakt veel mogelijk maar optimale behandelingen kosten geld. Het is dan ook goed om hier een potje voor te reserveren of uw hond of kat voor een bescheiden bedrag per maand te laten verzekeren.

Omdat de aanschaf van een huisdier zo veel meer in houdt, is het Landelijk Informatie Centrum voor Gezelschapsdieren opgezet.
Deze onafhankelijke instantie beoogt met hun website de plek te zijn voor  objectieve en eerlijke informatie voor het houden van huisdieren.

Neem gerust eens een kijkje op de site van het LICG  (www.licg.nl)

Dierenarts D.L. van Os

Dierenkliniek ‘t Ossehoofd
                                                                                                                                                

Wat is hondsdolheid/rabiës
Dit is een virusinfectie die via het speeksel wordt overgebracht door likken en bijten van wilde en tamme vleeseters (wolf, vos maar ook kat en hond). Op de plek van de beet vermenigvuldigt het virus zich. Na weken tot maanden (de incubatietijd) bereikt het virus de hersenen. Als het virus eenmaal de hersenen heeft bereikt is de afloop altijd dodelijk.

In de incubatietijd, de tijd waarin er dus nog geen verschijnselen zijn, kunnen mensen die besmet zijn geraakt met het rabiësvirus, behandeld worden met afweerstoffen. Maar dan moet men wel weten of men besmet kan zijn geraakt!

Voorkomen en verspreiding
In Nederland zijn bij mensen, honden en katten al langere tijd geen rabiësgevallen meer voorgekomen. In andere West-Europese landen komt rabiës maar sporadisch voor. In Oost-Europa, Azië, maar vooral in Zuid-Amerika en Afrika komt rabiës echter zeer veel voor.

Jaarlijks worden wereldwijd zo‘n 10 miljoen mensen voor deze ziekte behandeld. Toch sterven er jaarlijks wereldwijd zo’n 50.000 mensen aan rabiës. 

Rabiës bij vleermuizen in Nederland
In Nederland wordt nog wel regelmatig rabiës gevonden bij vleermuizen. Echter eigenlijk nooit bij de dwergvleermuis. Dit is de vleermuis die iedereen kent omdat je die weleens in en om het huis tegenkomt. Het rabiësvirus komt vooral voor bij andere meer zeldzame vleermuizen en is gelukkig minder gevaarlijk dan het rabiësvirus wat voorkomt bij de hond en kat. Maar ook contact met dit rabiësvirus via vleermuizen kan voor de mens dodelijk verlopen.

U moet vleermuizen dus nooit aanraken! Voor vleermuizen die je in huis vindt, zie adviezen op de website van het RIVM. Bij vermoeden van contact met vleermuizen moet dit ook altijd gemeld worden. 

Rabiës via pups uit het buitenland
Veel mensen schaffen een pup aan zonder herkomstcertificaat (stamboom). Ze beseffen niet goed dat de helft van de puppy’s op deze wijze illegaal uit het buitenland komt. Juist in landen waar rabiës heerst zijn de pups goedkoop en is het dus voor de hondenhandel interessant om ze daar te kopen. Ze komen veelal illegaal de grens over en worden als Nederlandse pup verkocht. Op deze wijze kan er dus ook ongemerkt een pup in een gezin komen die maanden later hondsdol blijkt te zijn. Door spelen met de pup worden kinderen, volwassenen en andere dieren in het gezin ongemerkt geïnfecteerd. Recent is dit een gezin in België en Frankrijk overkomen. Alle dieren die contact hadden gehad met deze pup moesten uit voorzorg worden afgemaakt. De mensen uit het gezin zijn behandeld. 

Met je hond of kat (of fret) naar het buitenland
We gaan met zijn allen veel vaker en veel verder op vakantie dan vroeger. Het wordt daarbij steeds gewoner je huisdier mee te nemen. De Europese regelgeving wordt daar geleidelijk op aangepast. Zo was het tot een aantal jaren in het geheel niet mogelijk om een huisdier op vakantie mee te nemen naar Engeland. Het dier moest namelijk 6 maanden (!) in quarantaine. 

Door de eenwording van Europa is er een ‘versoepeling’ van de eisen voor het meenemen van huisdieren binnen Europa. Zo is het voor veel landen sinds een aantal jaren mogelijk het huisdier slechts één keer per drie jaar te laten vaccineren tegen rabiës (mits het juiste vaccin gebruikt is) en is voor vele landen helemaal geen gezondheidsverklaring meer nodig. 

Rabiës-titerbepaling
Daarentegen willen de autoriteiten van een aantal landen graag bewezen zien dat een hond (of kat) gevaccineerd is tegen rabiës, alvorens het dier tot dat land toe te laten. Er wordt daarom gevraagd naar een bloeduitslag die moet bewijzen dat het betreffende dier inderdaad goed beschermd is tegen rabiës. Dit noemt men een titerbepaling. Aangezien de tijd tussen vaccinatie-titerbepaling en toestemming tot vertrek ongeveer een half jaar in beslag neemt, dient de procedure voor vakantie naar landen als Engeland, Zweden en Noorwegen ruim voor vertrek gestart te worden. Voor landen buiten Europa kunnen weer heel andere regels gelden. 

Verder geldt in een aantal landen een muilkorf- of aanlijngebod of worden sommige rassen in het geheel niet toegelaten. Goed van te voren informeren dus! De boetes zijn hoog en in beslagname kan volgen. 

De dierenarts en zijn taken in de volksgezondheid
Als dierenarts hebben we ook binnen de gezondheidszorg van mensen een taak als het gaat om zoönosen. Zoönosen zijn ziekten die van dier op mens of omgekeerd overgebracht kunnen worden. De overheid gaat er terecht vanuit dat dierenartsen de regelgeving op dit punt zeer serieus nemen. Het is bovendien een taak die, indien deze niet correct wordt uitgevoerd, tot grote consequenties kan leiden. Dat dit geen theorie is mag ook wel blijken uit recente rabiësgevallen in België en in Frankrijk. Hier wordt door eigenaren van dieren misschien weleens wat makkelijk aan voorbij gegaan.

Rabiësvaccinatie: een serieuze zaak dus!
Wij kunnen daarom niet genoeg het belang onderstrepen van de rabiësvaccinatie als u met uw huisdier naar het buitenland gaat. Met het nieuwste vaccin, een deugdelijke vaccinatie, registratie, chip en paspoort is uw dier drie jaar aantoonbaar beschermd tegen rabiës. Dus waarom een risico nemen als u even de grens over gaat? 

Moet u eens voorstellen wat een onrust het geeft als er weer rabiës uitbreekt in Nederland en iedereen zich bij elk contact met een hond of kat moet gaan afvragen of hij of zij misschien geïnfecteerd is geraakt. Nog los van de gedachte dat je dier preventief geëuthanaseerd wordt door de overheid omdat het mogelijk in contact is geweest met een dolle hond, vos of kat uit het buitenland. 

De aanschaf van pups
Denkt u daarnaast eens na of u misschien niet één van de tienduizenden mensen per jaar kan zijn die onbedoeld toch een pup uit het buitenland heeft aangeschaft. Welke reden werd ook al weer genoemd dat de andere pups of de moederhond niet aanwezig waren? Zag de moederhond er eigenlijk wel uit alsof ze net een nest gezoogd heeft? 

Naast het risico op rabiës met zo’n pup uit het buitenland speelt u met de aanschaf van een dergelijke pup ook onbedoeld de hondenhandel in de kaart met landen die er hele andere maatstaven voor het houden, fokken en transporteren van honden op na houden.  

Een zwerver meesmokkelen uit het buitenland is misschien goed bedoeld maar kan dus ook desastreus uitpakken! 

Meer informatie over de eisen voor het reizen met uw huisdier naar het buitenland en de aanvullende eisen van verscheidene landen kunt u vinden op onze website www.ossehoofd.nl en de website van onze beroepsorganisatie www.knmvd.nl. 

Heeft u nog vragen, dan kunt u altijd contact met ons opnemen.

Met vriendelijke groet, 

Dierenarts de heer Drs. D.L. van Os
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: April 2008: - De Ezelsbrug
                  - Uitgave St. Dierenambulance Noord Kennemerland

Lange nagels hoeven lang niet altijd geknipt te worden. Bij het ouder worden is het normaal dat de ondervoet wat doorzakt en dat de nagels wat minder kort afslijten. Daarnaast loopt de oudere hond mogelijk wat minder en vooral wat minder fanatiek. De natuur past zich aan de veranderde situatie aan met als gevolg dat het leven in de nagel ook veel verder doorloopt. Dit is goed te merken omdat vaak met een klein beetje afknippen de nagel al begint te bloeden. Hoewel dit helemaal niet erg is en nauwelijks pijn doet, geeft het wel aan dat het knippen mogelijk niet nodig is.
Echt te lange nagels bloeden niet na het knippen.

Het te kort afknippen geeft de hond minder houvast bij het lopen. Juist de oudere hond heeft dit houvast nodig. Bij de oudere honden van met name de grotere rassen (zoals de Herder en de Labrador) komt daarnaast veel ataxie voor als gevolg van lumbosacraal stenose. Dit is een aandoening aan de onderrug waarbij het zenuwstelsel aan de achterhand minder goed functioneert (kijk voor meer informatie over deze aandoening op onze website). De hond krijgt dan een meer slepende gang waardoor de eigenaar de nagels hoort en ten onrechte kan denken dat de nagels te lang zijn.

Andere redenen om nagels te knippen zijn scheefgroei, ongelijke slijtage of blijven hangen van nagels.
Het scheef slijten is weliswaar een gevolg van verkeerd doorlopen maar heeft wel tot gevolg dat de hond niet meer recht op zijn tenen staat. Verkeerde belasting van de tenen met artrose kan hiervan het gevolg zijn.

Indien echt nodig kan onder een roesje de nagel worden ingekort waarbij het leven wordt terug gebrand. Dit maakt het mogelijk om de nagel indien dit echt nodig is in te korten.

Met vriendelijke groet,

Dierenarts de heer Drs. D.L. van Os
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: Maart 2008: De Ezelsbrug

Wat er met ‘katjesspel’ wordt bedoeld weet u vast wel. Twee katten die spelen, dreigen of elkaar de oren van het hoofd afmeppen. Ook honden hebben hun eigen ‘spel‘ maar de gevolgen van dat spel worden soms schromelijk onderschat. Een bijtwond bij uw hond van een andere hond ziet er vaak onschuldig uit. Meestal als een paar gaatjes in de huid. Maar het werkelijke gevaar zit ín de huid tússen die gaatjes! 

Als honden bijten gaan onder de huid de hoektanden naar elkaar toe. Hiermee wordt het hele gebied tussen de huidbeschadigingen in geïnfecteerd. Bovendien wordt de huid ook opgetild en daarmee losgetrokken van het onderliggende weefsel. De beschadiging en mogelijke infectie is dus altijd minstens de afstand tussen de gaatjes. De ernst van de wond is ook nog eens afhankelijk van de plaats waar die is toegebracht. 

Bijtwonden in hals, flank en liezen
Bijtwonden in hals, flanken en liezen geven relatief veel problemen doordat veel ‘losliggend’ vel in combinatie met beweging zorgt voor een snelle verspreiding van de infectie. Berucht zijn wonden die veroorzaakt worden als een hond door een grotere hond in de hals is gepakt en daarbij heen-en-weer is geslingerd bij wijze van afstraffing. De gaatjes zitten daarbij boven op de hals en rug,terwijl het inwendige wondvocht onmiddellijk via het losgescheurde halsgebied langs de halsvlakte naar beneden zakt en de infectie zich zo snel verspreidt. 

Bijtwonden op de kop, borstkas en billen
Deze wonden zien er vaak ernstig uit maar vallen door de afwezigheid van losliggend vel vaak enorm mee. Beschadigingen op de borstkas en billen kunnen ook meevallen. Het vel zit hier relatief strak en beweegt weinig waardoor een infectie zich minder snel verspreidt.

Bijtwonden in poten
Deze geven problemen doordat de infectie zich door het bewegen van spieren en pezen direct verspreidt.

Behandeling van bijtwonden
Het toedienen van antibiotica bij bijt- en scheurwonden is vaak niet voldoende, óók niet als dit vlak na het incident gebeurt. Het spoelen van de wond direct na het bijtincident is evenmin een oplossing omdat de infectie hierdoor vaak alleen maar meer wordt verspreid. 

Bij bijt- en scheurwonden is de bloedsomloop sterk verstoord waardoor antibiotica net als het afweersysteem niet goed kan doordringen in het geïnfecteerde gebied. Vaak voorkomt antibiotica het verspreiden van bacteriën in de rest van het lichaam en daarmee het ziek worden van de hond.

Wij adviseren u bij bijtincidenten het liefst binnen twee dagen naar de dierenarts te gaan zodat direct de juiste behandeling kan worden ingezet.

Indien de plaats van de wond het toelaat dan is het effectiever de huid te openen om zo al het vuil en afstervend weefsel te verwijderen. Dit lijkt een erg drastische methode maar geeft een veel sneller en beter resultaat met een veel kortere genezingstijd, minder kosten en minder teleurstellingen. Het litteken valt vaak enorm mee.

Genezing hangt uiteraard af van de geneeskracht, voedings- en gezondheidstoestand en de bouw van de hond. 

Met vriendelijke groet, 

Dierenarts de heer Drs. D.L. van Os
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: Februari 2008: De Ezelsbrug

Het is een mooie dag in de nazomer, begin herfst en de eerste bladeren vallen van de bomen. Aangezien de zon aangenaam schijnt is het een ideale zaterdag om in de tuin aan de gang te gaan.

Al schoffelend en omkruid wiedend valt op hoeveel planten door de slakken zijn aangevreten. Daarom nog maar even wat slakkenkorrels halen bij het lokale tuincentrum.

“Is het een veilig middel meneer? Ja absoluut mevrouw, het werkt heel goed tegen slakken maar pas op met uw huisdieren en kleine kinderen! Maar over het algemeen vinden ze de korrels niet lekker.”

Op zondagochtend is het altijd gezellig om met de hele familie te ontbijten. Kater Hansje hoort daar ook bij maar hij wordt gemist. Maar gelukkig komt hij zoals altijd binnengewandeld. Hij lijkt alleen wel erg wankel en onrustig. Ook zijn ogen staan vreemd en hij kijkt iedereen met wijde pupillen aan. O jee, dat ziet er niet goed uit. Meteen de dierenarts maar gebeld. Of we direct konden komen. Bij de dierenarts blijkt dat Hansje ook nog moet spugen, zijn temperatuur is te hoog en hij begint steeds sneller te ademen. Wat zou er gebeurd zijn? Geen verwondingen of aanwijzingen voor een aanrijding. Misschien wat raars gegeten?.......Nee, dat doet Hansje nooit, maar wat zou het dan moeten zijn? Zouden het misschien de slakkenkorrels van gisteren kunnen zijn? Met wat schuldgevoel wordt het vermoeden uitgesproken en verteld dat er gisteren slakkenkorrels zijn gestrooid. De dokter denkt toch niet dat ……

Inderdaad, slakkenkorrels bevatten een giftige stof genaamd Metaldehyde. Als uw hond of kat deze korrels op eet kunnen ze binnen enkele uren gaan speekselen, braken, trillen en hijgen. Hoe meer ze hebben binnengekregen hoe ernstiger deze verschijnselen zijn. In de uren daarna raakt het zenuwstelsel steeds meer in de war. Naast krampen en vreemde oogboldraaiingen kan uw huisdier ook agressief of angstig worden. Indien het net gebeurd is dan heeft het zin om uw dier te laten braken om te voorkomen dat de metaldehyde door de rest van het lichaam wordt opgenomen. Daarnaast is het belangrijk om de zenuwverschijnselen te onderdrukken met medicatie. Ook kan het voor het dier prettig zijn het bewustzijn te onderdrukken. Omdat spieren van hart en longen minder goed gaan functioneren is het goed zuurstof te geven De eerste 12 tot 24 uur zijn het moeilijkste voor de kat of hond, maar dan is deze levensbedreigende fase wel achter de rug. De dagen er na verlaat het slakkengif via lever en nieren het lichaam, die daardoor ernstig beschadigd  kunnen raken. Bloedonderzoek kan uitwijzen hoe groot de schade is en of er een aanvullende behandeling moet worden ingesteld.

Kortom, wees voorzichtig met zomaar wat strooien in uw tuin. Korrels moeten bij voorkeur een duidelijke kleurstof bevatten. Roze, blauwe of gifgroen gekleurd braaksel kan zo herkend worden als een mogelijk geval van een (onbedoelde) vergiftiging.

Vergiftigingen kunnen gemeld worden bij ons Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC). Hier verzamelt men gegevens van vergiftigingsgevallen die van dienst kunnen zijn bij de behandeling en de inschatting van de ernst van de vergiftiging. Artsen maar ook dierenartsen hebben toegang tot deze databank met vergiftigingsgevallen. Onbedoelde vergiftigingen van huisdieren en kinderen komen relatief vaak voor.  

Met vriendelijke groet,

Dierenarts Drs. Michiel Nijssen
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: Januari 2008: De Ezelsbrug 
                 

Het alternatieve kerststalletje:
de kat, de hond, het konijn en de dierenarts

De lampjes van de kerstboom branden, de ballen glitteren en de kerstslingers wiegen zachtjes aan de takken. De hond, de kat en het konijn kijken vol ontzag omhoog naar zoveel moois dat ze maar één keer per jaar zien.

Zachtjes zuchten ze en kijken naar elkaar. Vrede op aarde. ‘Zeg’, zegt de kat tegen de hond, ‘weet jij nog dat je een paar weken terug zo ziek was als een hond?’ ‘Wat is dat nou voor een kattige opmerking’, snauwt de hond terug. De kat herneemt: ‘Jij denkt ook alles beter te weten. Die chocoladeletter ‘H’ was voor Hans en niet voor jou, hond. Je weet toch wel dat chocolade en rozijnen giftig zijn voor honden?’

De hond kijkt bedremmeld voor zich uit en dan licht zijn gezicht op en begint hij te grijnzen. ‘Zo kat, jij bent anders ook niet zo goochem als je eruit ziet. Weet je nog dat je oerinstincten bovenkwamen en je als een tijger de kerstboom inklom? En vervolgens terwijl de boom slagzij maakte, jij met de ballen en slingers begon te spelen en erop begon te kauwen? Man, man, man, wat was jij ziek van al die rommel in je darmen. Glas van de kerstballen en kunststof en folie van de slingers. Het stomste was nog dat die slinger die uit je kop én uit je kont tegelijk hing!’ De kat wilde liever niet aan deze pijnlijke operatie herinnerd worden en keek naar zijn spiegelbeeld dat in een kerstbal weerkaatste.

‘Van dat verhaal heb ik mijn buik wel vol’, zei de kat. ‘Maar ik weet nog dat jij de frituurpan die buiten stond af te koelen, compleet hebt leeg gelebberd. Hondsberoerd was je ervan! En dan heb je nog mazzel gehad toen je die kip uit de oven hebt gejat. Kippenbotten zijn vet scherp en kunnen je maag en darmen beschadigen.

Het konijn maakte een hopsje en staarde stil voor zich uit. Tja, hij was een knaagdier en zoals de naam al zegt: die móeten knagen! Het snoer van de kerstboomverlichting lag op de grond en de groene kleur deed vermoeden dat het eetbaar was. Hmm, het eerste hapje smaakte nergens naar. Het tweede en derde hapje ook niet. Maar het hapje daarna wel. Hij maakte een sprong zoals hij nog nooit gemaakt had. AU! Stroom! En de familie maar zoeken waar het kapotte lampje zat.

Na zoveel pech hadden onze vrienden ook recht op een beetje geluk en vreugde. Onder de boom lagen behalve een heleboel pakjes voor hun huismensen ook nog pakjes met het opschrift ‘Kat’, ‘Konijn’ en ‘Hond’. Verleidelijk ingepakt in grijs muizen-papier, beige botten-papier en oranje wortel-papier.

Kat zette zijn tanden in het muizenpapierpakje, sjorde dat het kraakte en hield uiteindelijk een superfantastiekemegacoole radiografisch bestuurde muis in zijn poten.

Hond kon de gelukzalige blik in de ogen van Kat niet meer aanzien, stortte zich met zijn twee voorpoten op zijn beige bottenpapierpakje en … hield een topfashion glitterhalsband met swarovski-kristallen in zijn bek. In roze, wel te verstaan.

Bij Konijn, als vanouds de rustigste van het stel, liep het speeksel al uit zijn bek door de levensechte worteltjes op het papier. Met de nageltjes van zijn voorpootjes peuterde hij voorzichtig het lint los, haalde het papier bijna kreukloos van het pakje, opende het doosje en vond… een loopmolentje! Er zat een briefje bij:

‘Grapje! Dit was over van een Sinterklaassuprise!

Konijn zijn van teleurstelling hangende oren veerden weer op. Hij had de kadobon gevonden voor een drie-gangen worteldiner met een konijnenmeisje naar keuze. Wortelsoep, gesauteerde worteltjes en worteltaart toe.

Zéér, zeer tevreden leunden onze vrienden achterover. Nu hoefden ze alleen Oud-en-Nieuw nog te overleven. Een veilige plek om zich binnen te verstoppen en ramen en deuren die dagenlang stevig dicht zitten. ‘Weet je wat ik gehoord heb’, zei de hond wijsneuzig omdat hij het wel interessant vindt dat hij kan computeren. ‘Op www.ossehoofd.nl vind je tips om je huisdieren goed door de jaarwisseling te helpen. Er zijn zelfs pilletjes om de meest bange dieren onder ons rustig te maken.’ En als je dan ook nog de enquête invult krijg je nog een gratis CD met trainingsgeluiden thuisgestuurd.

Onze vrienden de hond, de kat en het konijn kijken elkaar begrijpend aan, knipogen naar hun huismensen en wensen iedereen het beste.

Alle medewerkers van Dierenkliniek ’t Ossehoofd

wensen u en uw huidieren fijne en veilige feestdagen

en een gelukkig en gezond 2008

Publicatie: December 2007: Uitgave St. Dierenambulance Noord Kennemerland
                 

Naar schatting worden er in Nederland circa 180.000 puppies per jaar gekocht. Minder dan de helft hiervan is afkomstig van Nederlandse fokkers of professionele leveranciers. Van de rest is niets bekend maar het is wel zeker dat veel hondjes uit de voormalige Oostbloklanden komen.

----------

Een verhaal zonder goede afloop            

Ze waren zo blij met hun souvenir. Op de laatste dag van hun vakantie in Hongarije liepen ze recht in de pootjes van een schattige pup. Het beestje nieste wat maar volgens de geraadpleegde Hongaarse dierenarts zou dat vanzelf weer overgaan. Eenmaal thuisgekomen werd het niezen erger en begon het pupje te hoesten. De pup at al minder en speelde minder. En zo kwamen ze bij ons op de praktijk terecht.

Zuchtend buigt de dierenarts zich over het hondje: niet ontwormd, géén informatie over leeftijd en ouders én geen vaccinatieboekje! Vaccinatie beschermt de pup tegen een aantal virussen en infecties die anders veelal dodelijk verlopen.

Met een somber gevoel over de afloop, maar vol goede moed start je de behandeling,  maar de gezondheid van de pup holt achteruit. Een infuus, opname, medicatie, het lijkt niet te mogen baten. De pup moet worden ingeslapen. En de eigenaar denkt: “Wat oneerlijk! Waarom toch zo’n kleine, lieve pup? Maar ja, als we hem niet hadden meegenomen, was hij dáár wel gestorven!”

  ------------

Een gezonde basis
Om als pup een gezonde, vrolijke en volwassen hond te worden, moet aan een aantal basisvoorwaarden worden voldaan. De pup moet zo lang mogelijk bij de moeder blijven die uiteraard gezond, goed ontwormd en op tijd gevaccineerd is. Het is het beste voor de pup als hij al in het nest wordt ontwormd en gevaccineerd. Moedermelk voorziet de pup van beschermende afweerstoffen. De pup moet dan ook ruim de tijd krijgen om van moedermelk te wennen aan vast voedsel Zo zijn de darmpjes van de pup al aan ‘vast voer’ gewend als hij met zijn nieuwe baasje meegaat.

Geen kwaliteit maar kwantiteit
In de voormalige Oostbloklanden gaat men heel anders om met de fokkerij van honden. Men streeft niet naar kwaliteit maar naar kwantiteit! De honden worden gefokt in zogenaamde ‘puppyfarms’ oftewel puppyboerderijen of hondenfabrieken. Deze massale fokkerij doet denken aan de bio-industrie. Grote, donkere schuren, moederdieren die nestje-na-nestje krijgen tot ze na vier jaar worden ‘afgedankt’. Zolang ze maar pups voortbrengen is er weinig aandacht voor het welzijn van de dieren. Goede voeding, vaccinatie en hygiëne; basismaatregelen voor een goede gezondheid van honden zijn daar onbelangrijk. Sterker nog: er is niemand die er naar vraagt!

Puppy bio-industrie
Als de jonge pup ongevaccineerd, niet gewend aan vast voer en met onvoldoende weerstand zijn grote reis naar het Westen begint, beginnen ook de problemen. Bij aankomst in Nederland wordt de pup gevaccineerd en krijgt hij een paspoort. Tot nu toe niets aan de hand. Het hondje is echter niet gewend aan vast voer en mist de beschermende stoffen uit de moedermelk. Hierdoor kunnen darmproblemen ontstaan. Mogelijk heeft het een ziekte onder de leden. Misschien zelfs wel hondsdolheid! Hondsdolheid komt in Nederland niet meer voor maar nog wel regelmatig in de voormalige Oostbloklanden. Puppies uit Oostbloklanden zijn goedkoop en Nederlandse- en Belgische hondenhandelaren kopen daar dan ook graag in. Door de lagere prijs maakt het niet uit dat ze niet allemaal gezond zijn en het niet halen. Dit ‘verlies’ zit bij de lage prijs in!

Dierenleed
Eenmaal bij het nieuwe baasje aangekomen, wordt het hondje ziek. De verkoper geeft ‘niet thuis’ of biedt aan het hondje ‘om te ruilen’. De dierenarts kan soms weinig verrichten. Tja hoor ik de lezer denken, wie kóópt nou zo’n hondje, zo’n stukje dierenleed-op-puppypootjes? Veel meer mensen dan je zou verwachten! Veel honden worden aangeboden via internet, de krant of komen uit gelegenheidsnestjes. Maar vlak ook de dierenwinkel niet uit als leverancier van puppies! En als je eenmaal bent gesmolten voor zo’n schattige pup met intens mooie bruine oogjes, dán geloof je de aardige oude meneer op zijn blauwe ogen met de verhalen waarom de moederhond er niet is en waarom er weinig tot niets over het puppy bekend is.

En zelf meenemen uit het buitenland?
Advies van uw dierenarts: bezint eer gij begint! Als er iets met de hond aan de hand is, kunt u met een hond die u meeneemt uit het buitenland nergens terecht. Dit in tegenstelling tot een hondje dat bij een betrouwbare (Nederlandse) fokker is gekocht. Bovendien -en dit is misschien nog wel belangrijker- houdt u met de buitenlandse aankoop een methode van fokken van honden in stand die we in Nederland eigenlijk niet willen. Hondenhandel is toegestaan! Maar door met zorg de pup, het nest, de ouders en de manier van verzorging te kiezen kunt u een bijdrage leveren aan het verdwijnen ervan. Denk er ook aan dat de paar honderd Euro die u ‘bespaart’ door een Oostblok-hond te kopen, niet in verhouding staat tot medische kosten en alle andere kosten en uitgaven die nodig zijn voor vele jaren goed hondenleven.

Natuurlijk worden niet alle hondjes ziek. Ook veel zieke puppies met een slechte start slepen we er als dierenartsen doorheen. Maar daar wordt de pijn van eigenaar en dierenarts bij de pups waarbij dit niet lukt niet minder om. Als dierenartsen zijn we toch het meest blij met een gezonde pup die we met een beetje hulp van onze kant op weg kunnen helpen naar een lang en gezond leven.

Heb eerbied voor de moederdieren, en draag niet onbedoeld bij aan de onverantwoorde en massale fokkerij en kies voor een hondje van een betrouwbare fokker of een betrouwbaar adres.

Met vriendelijke groet,

Dierenarts Drs. Din van Nieuwenhuijzen
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: November 2007: De Ezelsbrug 
                 

Brokken, water en lucht

“Dag mevrouw, dag meneer.”
“Dag dokter.”
“Hoe is het met uw hond?”
“Wordt een dagje ouder en dat is wel te merken.”
“Oh, hoe zo dan?”
“Nou, tiert wat minder, loopt wat slechter.”
“Tja, hij ziet er ook vrij stevig uit, zullen we eens kijken of hij op de weegschaal wil?”
“Laten we dat maar eens doen.”
“Poeh, hij is het afgelopen jaar toch wel een paar kilootjes aangekomen.”
“Dat is gek, hij eet helemaal niet zoveel.”
“Nee? Wat krijgt hij dan?”
“Nou eh, een paar handjes brokken en anders niets.”
“Echt alleen maar brokjes en verder water en lucht?”
“Ja, echt niets anders…”

Aan het eind van het consult..

“…denk nu nog eens goed na, krijgt hij echt niets anders dan brokken?”
“Nee, echt niet.”
“Ook geen kauwstaafje of zo?”
“Jawel, die vindt hij juist zo lekker, maar die krijgt hij niet iedere dag, hoor.”
“En verder niets, geen beloning?”
“Ja eh, soms wil hij niet mee uit en dan moeten we hem toch ergens mee lokken.”
“Hmm.. en als jullie ’s avonds een borreltje drinken, krijgt hij dan echt niets?”
Mevrouw: “Ja man, dan geef jij hem meestal een stukje kaas.”
Meneer: “Nou, vrouw, dat komt alleen maar omdat jij hem de toetjesrestjes geeft.”
Mevrouw: “Ja hoor eens, als jij hem geen koekje bij de thee zou geven, dan geeft dat ook niets!”
Meneer: “Ja, maar jij bent begonnen met vleesjus, omdat hij zijn brokken niet wilde eten.”
“Goed, dus hij krijgt niet alleen maar brokken.”
“…eh, nee, blijkbaar niet.”
“Het lijkt me verstandig om daar maar eens verandering in te brengen.”
“Ja, maar zo dik is hij nu toch ook weer niet?”
“Jawel, de meeste honden zijn wat te zwaar. Bij de een is het erger dan bij de ander. Veel mensen zijn gewend om te dikke honden te zien en daardoor lijkt het dat het met hun hond wel meevalt. Maar zeg nu zelf, kunt u goed de ribben voelen?”
“Nou eigenlijk alleen maar met een beetje fantasie.”
“Ok, het eerste wat u gaat doen is alleen maar brokken, water en lucht geven en verder NIETS. Dan komt u over een maand terug en wegen we hem weer. Als de hond dan niet is afgevallen, gaan we ons pas druk maken over speciaal dieetvoer of ernstige ziektes. Als hij wel is afgevallen gaan we nog even een poosje door, u zult zien dat hij dan weer veel beter loopt en veel fitter is.”
“We zullen het eens proberen.”
“Dag mevrouw, dag meneer, geen ruzie maken hoor!”
“Nee dokter, tot over een maand.”

Er zijn enorm veel honden en katten die te dik zijn. Overgewicht kan dezelfde problemen veroorzaken als bij de mens, hart- en vaatziekten, suikerziekte, verminderd uithoudingsvermogen, gewrichtsklachten. In veel gevallen zijn eenvoudige maatregelen voldoende om het niet te erg uit de hand te laten lopen. In sommige gevallen is het verstandig om te controleren of de schildklier goed genoeg functioneert (alleen hond) of is er speciale dieetvoeding nodig.

Droogvoer moet u qua calorieën vergelijken met borrelnootjes. Om u een idee te geven wat u eigenlijk geeft met dat extraatje hier de hamburger chocolade repen vergelijkingstabel:

Met vriendelijke groet,

Dierenarts Drs. Din van Nieuwenhuijzen
Dierenkliniek ’t Ossehoofd

Publicatie: Oktober 2007: De Ezelsbrug 
                 

Dierenkliniek ’t Ossehoofd heeft alle faciliteiten om uw huisdier de meest optimale medische zorg te bieden. Optimaal gebruik maken van deze faciliteiten kan betekenen dat wij samen met u een keuze moeten maken tussen de behandelingsmogelijkheden en de daarbij behorende kosten.

Uw dier "voordeliger" maar daardoor minder optimaal behandelen betekent in praktijk vaak minder onderzoek naar achterliggende oorzaken met daardoor minder gerichte behandelingen en minder inzicht, begeleiding en verzorging gedurende het ziekteproces. Gelukkig gaat dit vaak goed, maar soms leidt dit tot complicaties die bij een meer volledige diagnose hadden kunnen worden voorkomen. Voor u als eigenaar zal het een ontevreden gevoel geven als achteraf blijkt dat het anders had gekund of gemoeten.

U zult daarbij als eigenaar van uw dier afgaan op de informatie die u van ons krijgt en uw overwegingen mede afstemmen op uw financiële mogelijkheden. Dit kan extra moeilijk worden als daarbij zelfs het leven van uw huisdier op het spel staat.

Bij verzekerde dieren is er duidelijk meer ruimte om voor de optimale zorg te kiezen. Immers het leeuwendeel van de kosten is dan gedekt en daardoor is de schade voor u als huisdierbezitter beter te overzien.

Om deze redenen willen wij hierbij graag Petplan onder uw aandacht brengen.
Petplan, de meest complete zorgverzekering voor hond en kat.

Waarom ondersteunt dierenkliniek ’t Ossehoofd de zorgverzekering van Petplan
Petplan zorgverzekering is ondergebracht bij een solide maatschappij. De dekking is uitgebreid en praktisch zonder uitsluitingen. Bij keuze voor het daarvoor bestemde pakket bent u ook verzekerd voor preventieve en reguliere zorg zoals vaccinaties, vlooienmiddelen en ontwormingsmiddelen. De verzekeraar komt niet voor niets met een dergelijk pakket, want een goed gevaccineerd en ontwormd dier zal minder snel ziek worden.
Tevens bestaat bij Petplan de mogelijkheid om naast het zorgpakket nog aanvullende verzekeringen af te sluiten zoals een sterilisatie/castratieverzekering, een chemotherapie/radiotherapieverzekering en een crematieverzekering.

Voor meer informatie en/of een brochure van Petplan kunt u altijd bij ons binnenlopen.

Met de combinatie Petplan zorgverzekering en dierenkliniek ’t Ossehoofd, bent u verzekerd van de beste medische zorg voor uw hond en kat.

Met vriendelijke groet,

Dierenkliniek ‘t Ossehoofd
S.C.P. Vink-van Loon
Assistent Manager / Paraveterinair

Publicatie: Juli 2007: Uitgave St. Dierenambulance Noord Kennemerland

Dierenkliniek 't Ossehoofd geeft vondelingen een nieuwe kans

U loopt vast weleens over het Berckheideplein om een boodschap te doen bij de Dekamarkt of om een lekkere snack te halen bij de snackbar.

Als u dan langs onze kliniek loopt, is het u misschien opgevallen dat er regelmatig aanplakbiljetten op de ramen van onze praktijk hangen waar wij katten ter herplaatsing aanbieden.

Hoe komt dit zo?

Regelmatig komt de dierenambulance naar onze praktijk met een gewonde kat, waarvan geen eigenaar bekend is. Wij bieden ze dan de medische zorg die ze nodig hebben en doen ons uiterste best om de kat weer met hun baasje te verenigen. Als eerste checken we of de kat een identificatiechip heeft. Als de kat deze heeft, dan hebben we het baasje gelukkig snel opgespoord. We kunnen alle diereigenaren dan ook niet genoeg benadrukken hun dier te laten chippen. Als de kat geen chip heeft, dan bellen we alle opvanginstellingen in de nabije omgeving, zoals asiels, stichting Zwerfdier enzovoorts om te horen of het dier daar als vermist is opgegeven.

Mocht bovenstaande allemaal niet het geval zijn en is het dier na kortere of langere behandeling weer opgeknapt, dan hebben we een zogenaamde vondeling in huis. Deze kunnen we dan bij een nieuw baasje gaan plaatsen.

Ook komen onze vondelingen wel eens op een andere manier bij ons binnen. Dit gaat dan meestal om katten die vanwege een medisch probleem niet meer bij de eigenaar kunnen blijven. Een eigenaar kan soms om wat voor reden dan ook het medische probleem niet meer aan of heeft de financiële middelen er niet voor om het probleem op te lossen.

De eigenaar kan er dan voor kiezen de kat aan ons af te staan. Wij nemen het dier dan op en zorgen dan dat het medische probleem wordt opgelost.
Als het dier dan door ons gezond en herplaatsbaar wordt bevonden, dan behandelen wij deze als vondeling en gaan er vervolgens actief mee aan de slag om een nieuw baasje te vinden.

Wij houden de katten op onze bovenverdieping/kantine, alwaar ze worden verzorgd en vertroeteld als huiskatten. Maar we hebben beperkte ruimte en kunnen helaas ook niet 24 uur per dag in hun nabijheid zijn.

Wij proberen dan ook al het mogelijke om de katten zo spoedig mogelijk aan een nieuw baasje te helpen. Dit houdt in dat we een leuke foto met verhaaltje op onze website plaatsen, aanplakbiljetten aan het gebouw hangen en advertenties plaatsen in verschillende bladen.

Maar het herplaatsen valt helaas niet altijd mee. Het enige dat we kunnen doen is er veel publieke aandacht aan blijven besteden.

Denkt u nu een huisje te kunnen bieden aan een herplaatskat en wilt u weten of wij vondelingen hebben die een nieuw baasje zoeken, kijk dan regelmatig op onze website www.ossehoofd.nl

Natuurlijk kunt u ook altijd in het voorbijgaan de aanplakbiljetten op ons gebouw bekijken.

Heeft u interesse in een kat of wilt u meer informatie over onze vondelingen en/of de herplaatsvoorwaarden? Loop gerust vrijblijvend bij ons binnen. Wij zijn altijd bereid alles over onze kanjers te vertellen en met trots aan u te laten zien.

Met vriendelijke groet,

Silvia Vink-van Loon
Assistent Manager / Paraveterinair
Dierenkliniek ‘t Ossehoofd

Publicatie: Juni 2007: De Ezelsbrug 
                 

Het is weer de tijd van de bloemetjes en de bijtjes...

Hoera! De lente is weer aangebroken!

Op het moment dat ik dit schrijf, schijnt het zonnetje alweer lekker een paar dagen en iedereen heeft weer de kriebels om lekker in de tuin aan de slag te gaan of andere leuke dingen in de buitenlucht te doen. 

Niet alleen wij hebben lentekriebels, ook de hormonen van onze ongecastreerde katers en ongesteriliseerde poezen beginnen weer hevig te kriebelen. In plaats van dat zij binnen op de vensterbank zitten te mijmeren, nemen ze nu uitgebreid de gelegenheid om lekker rond te  flaneren in de buurt en soms dagenlang weg te blijven. Ook als u wit dat ze binnenblijven, dan nóg hou je ze bijna niet tegen en weten ze zelfs door ieder kiertje te ontsnappen. En dan……. Tja, hou er maar rekening mee dat u een nestje krijgt of dat ergens een nestje van uw kater ligt.

Wilt u nu eigenlijk geen nestje of wilt u dat uw kater lekker elke avond snorrend uw op schoot in slaap valt in plaats van achter de dames aan gaat, laat ze dan tijdig “helpen”. Dit kan bij ons al vanaf een half jaar oud. Het is een relatief kleine ingreep en ze zijn er met een aantal dagen weer helemaal bovenop. U heeft dan weer uw eigen gezellige huiskat terug, die niet meer persé de drang voelt om te ontsnappen.

Mocht u nu in het bezit zijn van een kat (wel of niet “geholpen”) die u toch lekker buiten wilt laten lopen, dan adviseer ik u met klem uw kat te laten chippen.

Als uw ongecastreerde/ongesteriliseerde kat nog niet in bezit is van een chip, dan adviseren wij u de kat gelijktijdig met de castratie/sterilisatie te laten chippen. Wij berekenen daar dan een gereduceerd tarief voor.

Wat is een chip nu eigenlijk?

Een chip is een soort microchip ter grootte van een rijstkorrel, met een uniek registratienummer, die onderhuids wordt ingebracht.

Het dier merkt hier nauwelijks iets van, u kunt het vergelijken met een normale injectie. Omdat de chip voldoet aan de zgn. ISO-standaard is deze chip ook te herkennen in het buitenland. Als u op vakantie gaat naar het buitenland is het trouwens verplicht dat het dier is gechipt. Ook verlangt het merendeel van de dierenpensions dat uw dier gechipt is.

Een chip kan worden afgelezen met een zogenaamde chipreader. Iedere officiële diereninstantie heeft zo’n chipreader in bezit (dierenambulance, asiel, dierenarts, etc.).
Zodra de chip is ingebracht, wordt het chipnummer, uw gegevens en de gegevens van uw dier geregistreerd bij een speciale databank. De instantie die de chip van het dier afleest, kan bij deze databank de gegevens opvragen.

U denkt misschien: “Maar mijn dier heeft toch een penning/kokertje om, dus is de chip toch eigenlijk overbodig?” Ik kan u daarop als antwoord geven dat onze ervaring is dat de penning/kokertje meestal niet meer aanwezig is aan het halsbandje of, sterker nog, het hele halsbandje verdwenen is. Uw dier kan deze namelijk redelijk gemakkelijk kwijtraken.
Als uw dier dan bij ons in de dierenkliniek terecht komt door verwondingen en dergelijke, dan hebben wij dus geen mogelijkheid om uw gegevens te achterhalen. Met een chip wel! Hiermee hebben wij u in een mum van tijd opgespoord en weet u waar uw dier verblijft. Wij kunnen dan ook adequaat medisch handelen in samenspraak met u en bovendien kan dit ook aanzienlijk in de kosten schelen!

Een chip heeft eigenlijk alleen maar voordelen voor u, maar zeker voor uw dier! Maak daarom snel een afspraak om uw dier te laten chippen al dan niet in combinatie met de castratie/sterilisatie.

Voor meer informatie over de castratie/sterilisatie en over het (belang van) chippen, kijk op onze website: www.ossehoofd.nl

Met vriendelijke groet,

Silvia Vink-van Loon
Assistent Manager / Paraveterinair
Dierenkliniek ‘t Ossehoofd 

Publicatie: Mei 2007: De Ezelsbrug 
                 

Gebitsverzorging bij uw hond of kat

Alhoewel het bij ons heel normaal is om dagelijks aan gebitsreiniging te doen is dat bij onze huisdieren niet het geval. Want moeten honden en katten dan dagelijks hun tanden poetsen? Eigenlijk wel! Door de voeding die wij onze dieren geven wordt het gebit nog nauwelijks gebruikt: het vlees kan in zijn geheel worden doorgeslikt net als de gemiddelde brok. Bij deze voeding worden dus niet meer de tanden “schoongepoetst” en het tandvlees gestimuleerd zoals dat gedaan wordt als er stukken vlees van een bot af getrokken moet worden.

Wat nog wel wil helpen om tandplaque te voorkomen is het kluiven op een groot hard bot of inderdaad het dagelijks poetsen van de tanden bij uw hond en/of kat. Het tanden poetsen is op zich een hele goede oplossing, maar vaak voor de eigenaar niet vol te houden, als je huisdier dit al goed toelaat.

Tegenwoordig zijn er wel brokken op de markt die zo groot zijn dat het dier wel verplicht is deze eerst stuk te bijten alvorens ze doorgeslikt kunnen worden en dit werkt goed om het ontstaan van tandplaque te verminderen. Ook het kauwen op flostouwen en/of botten kan een goede stimulans zijn, alleen veroorzaakt dit soms ook slijtage of beschadiging aan de tanden, kiezen en/of tandvlees wat uiteraard ook weer problemen kan opleveren. Dit geldt overigens ook voor het spelen met tennisballen en stenen.

Wat zijn de gevolgen van een slecht gebit

• Ontsteking van het tandvlees
• Verlies van tanden en/of kiezen
• Slechte adem
• Problemen met eten
• Hart-, nier- of leverschade

Over het algemeen komt een slecht gebit eerder voor bij kleinere rassen dan bij de grote. Dit komt omdat de tanden en kiezen veel dichter tegen elkaar aan staan dan bij de grotere rassen. Daarbij heb je natuurlijk ook nog de kortsnuitige rassen, denk bijvoorbeeld aan de Engelse Bulldog, Cavelier King Charles Spaniel of de Franse Bulldog. Hierbij staan niet alleen de tanden en kiezen erg dicht tegen elkaar aan, maar vaak ook naast elkaar. Hier kan de tandplaque erg goed tussen blijven zitten met alle bekende gevolgen.

Wat kan je nu zelf het beste doen om tandplaque te voorkomen
Het mooiste is natuurlijk dagelijks tanden poetsen, maar zoals ik al eerder zei, dit is niet iets dat voor iedereen is weggelegd en vergt een zware discipline voor zowel het dier als de eigenaar.

Het geven van een speciaal tandendieet. Dit zijn gewoon grotere brokken waardoor de hond of kat verplicht is deze door te bijten. Het voer is een compleet voer dat geen aanvulling behoeft, maar voor dieren die op een speciaal dieet staan (denk hierbij aan bijvoorbeeld nierpatiënten, suikerpatiënten, dieren met een dieet tegen blaasproblemen, etc.) voor deze doelgroep vallen deze brokken al af. Dit geldt ook voor de speciale gebitsreinigende kauwstaven, die overigens een beter effect op het gebit hebben bij de kleinere honden dan bij de grote rassen. Daarbij kan door het eten van de kauwstaven maag/darmproblemen ontstaan.

Er zitten dus nog een hoop haken en ogen aan een goede gebitsverzorging. Het belangrijkste is misschien daarom ook wel dat u als eigenaar het zelf goed in de gaten kan houden door regelmatig het gebit goed te bekijken, zodat u tijdig bij de dierenarts aan de bel kan trekken voordat er serieuze problemen ontstaan.

Om de tanden en kiezen goed te kunnen bekijken, kun je beste achter het dier gaan zitten. Bij grote rassen neem je het dier tussen je benen als je zelf op een stoel of op de grond zit en bij de kleinere rassen en de katten neem je het dier op schoot zodat hij met zijn rug naar je toe zit.

Pak nu rustig de kop bij de onderkaak en trek hem rustig naar achteren. Als de neus naar de lucht wijst kunt u de bovenlip omhoog trekken en de mondhoek wat naar achteren en op die manier kunt u de tanden en kiezen goed inspecteren. Doe dit zowel aan de linker- als aan de rechterkant van de kaak.

Waar moet u op letten
Hoe ziet het tandvlees eruit? Normaal is tandvlees roze of als het dier er pigmentvlekken op heeft zwart. Het moet niet gezwollen, rood of bloederig zijn.

Hoe zien tanden en kiezen er uit? Gezonde tanden en kiezen zijn wit, zitten niet los, er zijn geen wortels zichtbaar, zijn niet afgebroken, hebben geen dikke laag tandsteen of een laagje tandplaque.

Gratis gebitscontrole bij dierenkliniek ’t Ossehoofd

Nadat in de maand februari 2007 extra aandacht in de media is besteed aan het gebit van het huisdier en wij veel positieve reacties hebben ontvangen op onze gratis gebitscontroles, hebben wij besloten hiermee door te gaan.

Vanaf 1 maart kunt u elke dinsdag tussen 09.00 uur en 16.00 uur bij ons naar binnen lopen om bij assistente Mélanie een gratis gebitscontrole en -advies te krijgen voor uw huisdier. (Dit geldt alleen voor onze vestiging in Heerhugowaard.)

Een afspraak maken mag natuurlijk ook en heeft bij ons de voorkeur.
Loop gerust binnen en laat u adviseren.

Met vriendelijke groet,

Mélanie Bouwens
Paraveterinair

&

Silvia Vink
Assistent Manager / Paraveterinair
Dierenkliniek ‘t Ossehoofd

Publicatie:
April 2007: De Ezelsbrug 
April 2007: Uitgave St. Dierenambulance Noord Kennemerland
        

Pijnstillers voor mensen: giftig voor uw dier

U herkent het misschien wel…..

Uw dier voelt zich niet goed en u heeft in het medicijnkastje nog wel wat pijnstillers liggen die u zelf regelmatig gebruikt. Deze helpen meestal goed, dus hoe voor de hand ligt het om uw dier daar een tabletje van te geven. Het lijkt allemaal zo onschuldig, maar is het niet! (Eigenlijk is het ook wat vreemd, je geeft een kind toch ook geen medicijnen die voor de hond of kat zijn bedoeld?)

Veel vrij verkrijgbare geneesmiddelen voor mensen zijn namelijk zeer gevaarlijk voor het dier c.q. zeer giftig én kunnen soms zelfs de dood tot gevolg hebben!

Een bijkomend probleem is, dat wij als mensen de neiging hebben om alle pijnstillers op één hoop te gooien en alles een aspirientje of paracetamolletje te noemen. De stoffen in pijnstillers zijn echter allemaal sterk verschillend zowel in werking als in bijwerking bij onze huisdieren.

Voor alle humane en diergeneeskundige medicijnen geldt dat wat voor de ene diersoort veilig is, voor de andere soort ernstige bijwerkingen hebben of totaal niet kan werken. Daarbij komt nog dat elk medicijn zijn bijwerkingen heeft en de bijwerking van een ander medicijn kan versterken, zo ook pijnstillers. U kunt dit vergelijken met medicijnen die u op recept van de dokter bij de apotheek haalt. De apotheek controleert altijd of medicijnen wel bij elkaar gebruikt mogen worden.

Zonder kennis medicijnen toepassen bij uw huisdier is dan ook sterk af te raden. Óf het werkt niet óf de schade is enorm.
En dat kan toch niet de bedoeling zijn van zo’n “onschuldig” aspirientje.

We nemen een paar voorbeelden van de meest gebruikte humane pijnstillers en hun mogelijke schade die ze bij een dier aan kunnen richten, met alle gevolgen van dien:

Paracetamol
Paracetamol wordt in een aantal stappen afgebroken in de lever.
De traagste stap is de stap waarbij een giftige tussenstap wordt omgezet in een niet giftig stofwisselingsproduct.

Dit betekent dat als de lever meer paracetamol krijgt aangeboden dan deze aankan zich een giftig afbraakproduct ophoopt in de lever, de stof de bloedcellen laat uiteen vallen, de lever zelf vergiftigd raakt en de afbraak nog verder stagneert totdat het dier in een levercoma raakt en sterft.

Honden, maar met name katten hebben een beperkte mogelijkheid via de lever stoffen te ontgiftigen en paracetamol is gauw dodelijk
Na het geven van een ½ paracetamol heeft de kat al 50 procent kans hieraan te overlijden!

Ibuprofen
Kan leiden tot schade aan de nieren en maagzweren veroorzaken bij honden.

Aspirine
Idem als Ibuprofen. Tevens remt dit middel, net als bij mensen, de bloedstolling via de bloedplaatjes.
Dit middel is zeer giftig voor de kat!

Als dierenkliniek hebben wij verschillende soorten medicijnen en dus ook pijnbestrijding voor uw dier beschikbaar. De dierenartsen weten precies welke medicijnen en pijnstillers u aan uw dier mag en kunt geven. Dus heeft u een dier met pijn- en/of andere klachten, ga dan alstublieft niet zelf dokteren, maar raadpleeg onze dierenkliniek.

Wij zijn u graag behulpzaam!

Als u ook eens een keer wilt lachen over het pillen ingeven bij katten, ga dan eens voor een komisch verhaal over dit onderwerp naar onze website www.ossehoofd.nl

Met vriendelijke groet,

Silvia Vink
Paraveterinair / Assistent Manager
Dierenkliniek ‘t Ossehoofd

Publicatie: Maart 2007: De Ezelsbrug