Toen ik in 1987 als dierenarts afstudeerde beschikte de Universiteit van Utrecht nét over een echoapparaat. Ik zag direct de enorme mogelijkheden van deze nog prille techniek en Dierenkliniek 't Ossehoofd had dan ook al snel de beschikking over een echo apparaat waardoor we ons al vroeg vertrouwd konden maken met de mogelijkheden van deze diagnostiek

Met de komst van Doppler werden de mogelijkheden snel groter.

Echo betekende de eerste jaren nog echt pionieren. Echte handboeken, cursussen en specialisten waren er immers op dat gebied nog nauwelijks.
 

Inmiddels is er heel veel kennis en ervaring met echografie en de Doppler techniek. En de echografie heeft zich ontwikkeld tot een betrouwbare diagnosetechniek.
 

??

De klep die bij de hond de meeste problemen geeft is de mitralis klep. Deze is gelegen tussen de boezem (atrium) en de kamer (ventrikel) van de linker harthelft (de grote bloedsomloop).

Deze klep zorgt er in geopende toestand voor dat het zuurstofrijke bloed uit de longen, wat zich heeft verzameld in de linker boezem, naar de linker kamer kan stromen.

In gesloten toestand zorgt deze (mitralis)klep bij het samentrekken van de linkerkamer ervoor dat al het bloed via de grote lichaamsslagader (aorta) naar het lichaam stroomt en niet terug naar de longen

Indien de klep niet goed functioneert dan leidt dit al snel tot longoedeem.
 

De hartklep zelf is dun en slap. De randen van de hartklep zijn daarom met behulp van "draden" (chordae tendinae) bevestigd aan de klepspier. Deze klepsier zit vast aan de binnenzijde van het hart en zorgt er door samentrekken voor dat de kleppen netjes gesloten blijven als de hartspier samentrekt.

Vooral bij kleine rassen kunnen deze ophangdraden verscheuren waardoor er zeer acuut hartklachten ontstaan

Het hart kan zich bij een hogere belasting aanpassen door zich te vergroten
Bijvoorbeeld als het hart meer druk moet opbouwen door ene vernauwing in de long of lichaamsslagader (pulmonaal en aorta stenose).

Maar ook  doordat het hart inefficiënt wordt door lekkage van een klep.

Het hart is dan veel groter als normaal. Bij mensen komt dit nog als eens  bij sporters voor. Vandaar dat de term sporthart nogal eens wordt gebruikt. Hetgeen dus eigenlijk onjuist is
 

Bij een aantal rassen (waaronder de boxer) komt een aangeboren vernauwing in de hartsslagader voor.

Met de echo is een dergelijke vernauwing zichtbaar te maken en is ook een inschatting van de ernst van de vernauwing te maken.             
 

Het hart is op de röntgenfoto dan sterk vergroot terwijl de hartspier juist dun is. 

Ook bij de kat komt incidenteel DCM voor. Voorheen was dit vooral het gevolg van een gebrek aan Taurine: een essentieel onderdeel van de kattenvoeding en komt oorspronkelijk voor in rund(=taurus)vlees. Heden ten dage zorgen fabrikanten van kattenvoer voor voldoende taurine in hun voeding, waardoor deze aandoening veel minder voorkomt.
                                     

Omdat een echo, in tegenstelling tot een röntgen foto, altijd maar een klein stukje van de buik tegelijk laat zien, is het met een echo moeilijk om goed overzicht te krijgen over de hele buik. Tellen van het aantal kittens of puppies leidt dan ook vaak tot fouten.

Reden waarom wij adviseren vanaf dag 45 een röntgenfoto van de buik te laten maken. Betrouwbaarheid is belangrijk. Weet je immers hoeveel pups of kittens je kunt verwachten, dan weet je niet alleen hoeveel baasjes je moet zoeken, maar ook wanneer het geboorteproces klaar is en of je een dierenarts moet raadplegen (lees ook het verhaal van de bevalling van de kat op onze site).
 

Bij een baarmoederontsteking kan zich een grote  hoeveelheid pus ophopen in de baarmoeder welke goed te zien is op een echo.

De hond kan hier dodelijk ziek van worden en de baarmoeder kan dan ook het best direct worden verwijderd.

Deze kenmerk zich door een gladde wand welke makkelijk wordt ingedrukt door andere organen in de buik, zoals de endeldarm.

De wand bestaat uit een slijmvlies en een spierlaag met aan de buitenkant het buikvlies. De blaas zelf bevat alleen urine wat op de echo zwart is. Met gedetailleerd onderzoek kan bekeken worden of beide nier afvoergangen  (ureteren) op de normale plek in de blaas uitkomen en een gelijke hoeveelheid urine afgeven.

Bij een ontstoken blaaswand  is de wand verdikt en onregelmatig. in de blaas wordt vaak naast urine ook stolsels of gruis gevonden

Een poliep is een locale verdikking of  uitstulping van het slijmvlies. Een poliep kan op zichzelf staan, maar meerdere poliepen zijn vaak het gevolg van een langdurige blaasontsteking. Poliepen kunnen weer een oorzaak zijn van blaasontstekingen.

Blaasstenen komen bij hond en kat veelvuldig voor. Er zijn allerlei typen blaasstenen (uraat, cysteïne, struviet enz.). Deze zijn op echo niet van elkaar te onderscheiden.

Blaasstenen geven vaak pas na een tijd klachten (bloedplassen en napersen).
 

video rollende steen
Om een blaassteen goed te kunnen onderscheiden van andere echodichte  structuren in de blaas, zoals poliepen tumoren en bloedstolsels met gruis of een verzameling zeer kleine steentjes, kan het dier  het best  tijdens  het echo onderzoek "gerold" worden.

Er ontstaat dan een zeer typisch beeld (zie video ) 

Het best kan dit rollen als laatste  controle, voorafgaand aan de eigenlijke operatie worden gedaan als het dier al onder narcose is.

tekst

Prostaat symmetrisch vergoot

Op deze echo zijn de helften van de prostaat te zien welke symmetrisch zijn vergoot. Het maken van een echo blijkt veel betrouwbaarder dan het via de anus aftasten van de prostaat. Een symmetrisch vergrote prostaat reageert vaak gunstig op de behandeling.

Prostaat met cysten

Cysten, abcessen of tumoren kunnen ervoor zorgen dat een prostaat niet symmetrisch blijkt op echo. Onder echo kunnen deze afwijkende gebieden worden aangeprikt om daarmee een nadere diagnose te stellen